10 x bijzondere buitenlandse gewoontes

 

Laatst deelde ik 10 bijzondere Nederlandse gewoontes met jullie. Maar natuurlijk kunnen ze er in het buitenland ook wat van. Ik deel vandaag 10 rare, bijzondere of juist leuke gewoontes met je. Gewoontes die me zijn opgevallen en die me zijn bijgebleven. Gewoontes waar ik of één van mijn mannen mee in aanraking zijn gekomen tijdens onze reizen. Ik neem je daarom mee naar Amerika naar Nieuw Zeeland en van alles wat er tussen ligt.

Je persoonlijke bediening – VS

In Amerika is het heel gebruikelijk dat je een vaste persoon toegewezen krijgt als je uit eten gaat. De waitress of waiter stelt zich dan ook standaard voor om dat goed duidelijk te maken: “Hi, my name is Amy and I’m your waitress for today. Holler if you need anything!” En deze Amy blijft ook de rest van de avond je verzorgen, inclusief om de 4 minuten aan tafel checken of alles naar wens is. Irritant voor ons als Nederlander, logisch voor de Amerikaan. Deze vriendelijke Amy is namelijk geheel afhankelijk van haar fooien (een 15-jarige verdient hier meer dan het minimum loon daar) en doet er dan ook alles aan om je alle persoonlijke aandacht te geven die ze nodig acht.

De fooi cultuur – VS

Aansluitend aan bovenstaande uitleg, begrijp je dus dat veel mensen het moeten doen met hele lage (minimum) lonen. Daarom dat mensen het in Amerika echt moeten doen met fooien. Het is erg gebruikelijk om overal fooi te geven. Minimaal 10% van je totaal rekening wordt zelfs verwacht. Nu zijn fooien ons niet geheel vreemd. Het is alleen niet iets wat we standaard of overal doen. Maar in Amerika draait het om meer mensen dan de bediening. Vergeet ook de bediende van het tankstation niet bijvoorbeeld. Of je reisgids. En elk ander die je een service verleent. Dit verklaart ook waarom Amerikanen deze gewoonte mee nemen naar andere landen en daarmee uit verhouding of ongepast fooi geven (in Azië bijvoorbeeld).

Dippen in pindakaas – VS

Amerikanen hebben, voor ons, rare eetgewoontes. Natuurlijk doet niet iedereen het zelfde, maar hier heb ik de meest rare combinaties voorbij zien komen. Zo heeft James uit Las Vegas altijd een pot pindakaas in huis om daar zijn rauwe groente in te dippen, bijvoorbeeld. Pindakaas is daar sowieso erg populair voor in Amerika.

Blijf van iemands hoofd af – Azië

In Aziatische landen wordt het hoof gezien als het meest heilige deel van je lichaam en daar ga je met zorg mee om. Dat betekent ook dat je niet het hoofd van een onbekende mag aanraken. Ook niet bij kleine kinderen. Het wordt gezien als uiterst onbeleefd. Als je een hele persoonlijke band met iemand hebt (bijvoorbeeld je eigen kind of partner), dan mag je best iemands hoofd aanraken. Maar het is dus not done om het in andere omstandigheden te doen.

De 2 lettergrepen cultuur – Australië

Aussies korten vrijwel alles af. Er is geen ander land ter wereld waar dit zo’n normaal onderdeel van hun cultuur is geworden. Australiërs houden niet van 3 lettergrepen of meer en gaan dus het liefst voor een maximum van 2. Een typische Australische gewoonte die ik zelf erg leuk vind, overigens. Australische slang is even wennen en al bijna een heel nieuw vocabulaire op zich. Niet alles is even makkelijk te ontcijferen, maar als je het eenmaal door hebt, kom je een heel eind. Bijvoorbeeld (voor de goede orde, we hebben het over spreektaal, geen schrijftaal):

brekkie = breakfast
barbie = barbecue
cuppa = cup of tea
pressies = presents
devo = devastated
defo = definitely
Maccas = McDonald’s
mozzie = mosquito
Aussie (Oz) = Australians
arvo = afternoon

Spugen en scheten – China

Ik denk niet eens dat dit verdere uitleg nodig heeft. Ok, laat ik het kort houden. In China is het heel gebruikelijk om gewoon op de grond te spugen of scheten te laten in het bij zijn van anderen. En nee, dat ziet/klinkt/ruikt (er) niet smakelijk (uit). Ik zat ooit aan tafel met een kennis die het ook heel normaal vond om tijdens het spugen en smikkelen zijn mond niet af te vegen. Het slijm droop uit zijn mond en over zijn kleding. Gecombineerd met zijn bezwete voorhoofd zag het er zo onsmakelijk uit, dat ik mijn gehele eetlust verloor.

De  blote voeten en korte broeken cultuur – Nieuw Zeeland

De gemiddelde Kiwi’s (zoals Nieuw Zeelanders zichzelf noemen) houdt niet van schoenen. Met name op het zuider eiland (waar minder steden zijn), kwam ik dit veel tegen. Naar school of de supermarkt? Blote voeten is de norm. Zelfs als het frisjes begint te worden. En anders worden er slippers aan gedaan. Kiwi’s doen niet moeilijk, gaan graag voor gemak en zijn niet graag formeel. Daarom ook dat men graag voor korte broeken gaat. Zelfs als het frisjes wordt. Daarom dat ook de schooluniformen gewoon uit korte broek bestaat, ook in de winter. Het gebruik is zo gewoon voor een Kiwi. De Nieuw Zeelandse Tim woont in Arnhem en wat het weer ook is, als we elkaar ontmoeten loopt hij altijd op teenslippers in korte broek.

Ja – Azië

In Azië zeggen mensen niet graag nee. Daar zijn meerdere redenen voor. Zo zullen kinderen nauwelijks nee zeggen tegen ouders, omdat dat gewoon uit den boze is. Aziatische jongeren tonen wat dat betreft sowieso meer respect naar ouderen toe, vergeleken met onze cultuur (merk ik ook, als Indo). Aziaten vinden het ook niet prettig om iemand teleur te stellen. Als je toch niet zeker weet of het antwoord ja of nee is, kan je daarom net zo goed ja zeggen. Dan komt de teleurstelling achteraf en dan wordt die persoon er in ieder geval niet mee geconfronteerd. Want ook confrontaties gaat de gemiddelde Aziaat liever uit de weg. Aziaten zeggen daarom ook liever ‘ja, ja, ja’ om ergens van af te zijn. Een ja als bevestiging op een afspraak, betekent dus niet dat je ook daadwerkelijk een afspraak hebt gemaakt. Of dat die persoon zich er aan gaat houden.  Ook vervelend als je de weg wil vragen in Azië. Niemand zal toegeven als die het niet weet, dus het is altijd maar de vraag of de route die je krijgt ook echt klopt.

Baby yoga – Rusland

De vreemdste en meest storende gewoonte, is wel baby yoga (ook baby gymnastiek genoemd) in Rusland. Iedereen weet dat je voorzichtig moet doen met een baby en kent het ‘Shaken Baby Syndrome‘. Bij bewust ernstig schudden van een baby, kan het onder andere ernstige hersenletsel oplopen. Alles wat een baby lijkt op te lopen bij een Russische baby yoga sessie. Zo’n sessie is niet iets wat mainstream wordt toegepast, maar desondanks is het nog steeds een gebruikelijke gewoonte in dit land. De praktijk wordt ook toegestaan door de Russische overheid, al kan het wereldwijd op veel kritiek rekenen. Er werd met afgrijzen gereageerd op Lena Fokina nadat een video viral ging. Let op, de beelden uit dit artikel kunnen als redelijk schokkend worden ervaren.

Sigarenrollers en boeken – Cuba

Als het je werk is om uren achter elkaar een sigaar te rollen, kan je je misschien voorstellen dat dat geestdodend is. Om de werknemers (torcedores) toch te kunnen stimuleren en te entertainen, is er sinds 1865 een oplossing bedacht. Sinds dat moment worden sigarenrollers voorgelezen. Het zorgt niet allen voor vermaak, maar ook voor educatie. Zo worden stukken uit de krant voorgelezen, maar natuurlijk komen ook (klassieke) boeken aan bod. Vanaf de helft van de 19e eeuw is hier ook een functie (lectore) voor in het leven geroepen en daarom bestaat deze gewoonte nog steeds. Een lectore leest van achter een microfoon voor, zodat het voor elke roller hoorbaar is. Lectores dragen zo ook bij aan de (algemene) ontwikkeling van sigarenrollers. Werknemers kunnen ook een verzoek indienen van bepaalde boeken die ze willen horen. Een lectore voldoet daar graag aan, vertelde een Cubaanse voorlezer eens.

En jij?
Welke buitenlandse traditie heb je leren kennen en is jou bij gebleven?

 

Comments

comments

12 gedachten over “10 x bijzondere buitenlandse gewoontes

  1. Daenelia schreef:

    Spaghetti (uit blik) op toast, net zoals witte bonen in tomatensaus op toast, is een ding in (noord) Engeland. Eurgh. Dat en de Parmo: een gefrituurde kipschnitzel met bechamel saus en kaas (Cheddar, waarschijnlijk). Of de ‘mushy peas’ bij de fish and chips. Mushy peas zijn een soort van erwtensoep maar dan dikker. Nee, culinair kan Engeland me niet zo boeien.
    Maar andere gewoontes vallen me niet zo op, eerlijk gezegd. Ja: twee kussen of één bij de familie, dat is anders dan onze standaard 3. Maar vroeger deden wij in de familie ook 2 zoenen. De derde is er in Nederland in de loop der jaren bij gekomen. Verder zijn er weinig verschillen. Hoe graag Engeland zichzelf ook ziet als Europees buitenbeetje: ze zijn net zoals ons.

    • Sheila schreef:

      Oh ja, mijn man is dus gek op witte bonen in tomatensaus. Leerden we kennen tijdens het reizen, maar nee… dank je. Sommige dingen vallen ook minder op als ze gewoon voor je zijn geworden. Dat heb ik met Azië bijvoorbeeld. Ik was 21 ofzo toen ik in een gids las dat ze in Thailand de gewoonte hebben om met een lepel en vork te eten in plaats van een mes en vork. Ik dacht dus, wat is daar nou bijzonder aan? Dat doet toch iedereen? Ik had pauze op dat moment en zat in een personeelsrestaurant en keek op. Toen pas viel het me op dat ik als enige met een lepel en vork at. Terwijl de rest dus een mes en vork had. Wat voor mij zo normaal was, kwam gewoon omdat ik het vanuit de Aziatische cultuur mee kreeg. En ik dacht daardoor dat het voor iedereen normaal was om met dat bestek te eten in Nederland. Daar kwam ik dus op die manier achter. Bizar 🙂

  2. Jenn schreef:

    Leuk om te lezen. Ik was jaren geleden met een groep vriendinnen op vakantie in Hongarije, en op onze eerste avond gingen we in zo’n plaatselijk restaurantje eten. We wilde proosten op onze vakantie en klonken de glazen, en al snel stond er een ober bij onze tafel. Heel zachtjes en in zijn beste steenkolen engels kregen we van hem te horen dat hij kon zien dat we toeristen waren, maar dat we dat beter niet meer konden doen hier. Het klinken van de glazen stond daar bekend als een soort geheime maffia code en het betekende dat we van plan waren om iemand om te brengen…

  3. Johanne schreef:

    Oei, ik durf inderdaad niet op het linkje naar baby yoga te klikken. Gets! Ik kende veel van deze gewoonten nog niet. Ja, de Amerikaanse wel, maar de Aziatische vooral niet. En dat Australiërs alles afkorten vind ik geweldig. Klinkt zo heerlijk!

    Ik vind de ‘rare’ bedtijden die Spanjaarden voor hun kinderen hanteren zo lastig om te accepteren. Niet alleen voor het kind per se, maar ook voor mezelf. Het zou mij juist wel fijn lijken om je kind lekker op tijd op bed te leggen zodat je nog een stukje avond voor jezelf hebt. Maar ja, wie weet denk ik daar wel heel anders over als ik zelf een kindje heb.

  4. Evelyne schreef:

    De taal van Australiërs ken ik door een Australische serie die ik volg. Nu ik je artikel lees valt mij dit ineens op, haha. Ik hoor wel graag de Britten praten, een totaal andere klanktoon in hun Engels dan bv een Australiër of Amerikaan. Je kunt het mssn wel een beetje vergelijken met het dialect die wij in België hebben. Ik weet eigenlijk niet hoe dat in Nederland zit, maar hier in België heeft elke streek z’n eigen dialect. Ik durf hier nu geen voorbeeld typen in mijn dialect, want 99% kun je het niet lezen, haha. En dan spreek je bv met iemand af van aan de andere kant van het land en ben je verplicht om ABN te praten omdat je weet dat je elkaar anders niet begrijpt. Oh wat moet ik dan moeite doen.. Ik moet trouwens voor het werk constant dialect praten omdat ouderen dan geen ABN begrijpen, haha.

  5. Karin schreef:

    Ik word altijd een beetje boos van die tip-cultuur in Amerika… Toen ik daar voor het eerst was en ze hele slechte service leverden wilden we ook geen tip geven, maar dat was nogal not-done.

    Ik vind gewoon dat ze de mensen een fatsoenlijk salaris moeten geven, net zoals hier. In Nederland vind ik het daarom ook een beetje tegen de principes indruisen om een fooi te geven, omdat er hier wel een minimum loon is waar dat in zit. Dus dat doe ik wel als de service goed is.

    In Japan zien ze het als een belediging om fooi te geven en geven ze je je wisselgeld op de cent terug. Want anders denken ze dat je ze geld geeft “om je te verbeteren”…

  6. Florentine schreef:

    Heel grappig om te lezen! Sommige dingen zijn zo bizar, andere eigenlijk wel erg leuk. Zoals de bediening die zich aan je voorstelt in Amerika, I like that.
    Gaaf idee om hier een artikel over te maken. Liefs Florentine

  7. sammie schreef:

    Grappig, ik kende ze eigenlijk allemaal niet, maar ben dan ook nooit in deze landen geweest. Ik moet er ook niet aan denken om op blote voeten naar de supermarkt te gaan of in de winter nog met slippers te lopen. Brrrr

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *