5 x tegenslagen tijdens mijn reizen

Reizen is heerlijk. Vakantie is ook leuk, maar van reizen word ik echt blij. Het geeft me energie en maakt me wijzer. Maar afhankelijk van hoe je reist (backpackend zoals ik bijvoorbeeld), betekent het ook werken. En misschien net wat meer risico lopen dan dat je georganiseerd gaat reizen of op vakantie gaat.

Reizen heeft natuurlijk ook een andere kant. Tegenslagen vind ik een heel groot woord (al zal de ‘Red Mijn Vakantie’ ganger daar waarschijnlijk héél anders over denken). Maar met zo’n 16 jaar backpack ervaring, gaat er heus wel eens iets ‘mis’. Als je dan niet georganiseerd reist, moet je natuurlijk alles zelf op lossen. Er is geen hostess of toergids waar je op terug kan vallen. Die nare momenten ga ik met je delen. Niet alles in één blog trouwens (want dat zou erg lang worden). En misschien heb jij er wat aan om voorbereid te zijn op jouw (aankomende) reizen. Want bedenk wel. Al die tegenslagen tijdens het reizen? Dat maakt hoe je reis ervaring krijgt en je je steeds beter weet te redden als je dus solo reist.

Beroofd in the middle of nowhere (Bali, 2003)

Ik regelde een privé busje op straat om mij en een vriendin van de ene kant naar de andere kant van Bali te brengen. Vooraf pinden we ieder 600.000 rupiah. Onderweg stopten we 5 minuten om wat apen van dichtbij te zien. Tegen mijn standaard gedrag in, liet ik mijn tas in het busje liggen. We stonden direct naast het busje en er was niemand anders in de buurt. Terug in de bus had ik dan ook direct een voorgevoel. Ik keek discreet in mijn tas en we bleken allebei 100.000 rupiah (zo’n €7) te missen.

Ik besloot dat we nu niets zouden doen. Ik wilde niet het risico lopen om midden op de weg afgezet te worden met geen dorp in de buurt. Pas bij aankomst liet ik weten dat ik op de hoogte was van het gejatte geld. Ik gaf aan dat we daarom niet gingen betalen, omdat hij het bedrag toch al had gestolen. Natuurlijk ging de chauffeur hier over in discussie, maar ik bleef rustig en verwees hem naar de politie als hij wilde klagen. De chauffeur zag in dat het een verloren zaak was en vertrok uiteindelijk zonder problemen.

Tip: Ten eerste, verlies nooit je tas met portemonnee, mobiel en paspoort uit het oog (wat ik serieus dus ook nooit doe/deed, behalve deze keer). Wees vervolgens altijd alert van waar je bent en reageer rustig. Een chauffeur op straat regelen in Bali is verder overigens een aanrader. Van de 100 keer dat ik dat gedaan heb, is dit de eerste negatieve ervaring.

Camera tas achtergelaten in een taxi (Bangkok-2016)

Toen ik binnen op de luchthaven een foto wilde maken, kwam ik er tot mijn grote schrik achter dat mijn camera tas met externe schijf en spiegelreflex in de taxi was achter gebleven, die inmiddels alweer richting Bangkok was vertrokken. Na 10 minuten in pure paniek (want oh nee, alle reisfoto’s + zwanger), ging ik over tot actie. We hadden nog 2 uur voordat onze vlucht zou vertrekken.

Ik vroeg de eerste beste Thai om ons laatste hotel te bellen (ik had een visite kaartje bij me) en te vragen naar het nummerbord van de taxi. Vervolgens liep ik voor hulp naar het personeel van Finnair. Na daar een half uur gediscussieerd te hebben dat ik echt wel snap dat het mijn eigen schuld was en dat ze ons niet verplicht waren om te helpen, was ik het beu. We snelden ons naar het politie bureau op de airport met het kenteken wat ik had bemachtigd. Helaas heeft Bangkok geen taxi centrale (weer wat geleerd). Er werd een algemene omroep gedaan naar alle (!) taxi chauffeurs in Bangkok. Dankzij een zeer vriendelijke agente en haar inzet, mijn vastberadenheid en een goedwillige taxi chauffeur is het gelukt. Op de één of andere manier is het bericht blijkbaar bij hem terecht gekomen. Hij was omgekeerd en lag mijn tas klaar bij de Lost & Found. Met de agente er naar toe gerend en 15 minuten later konden we, inclusief camera, aan boord!

Tip: Laat je niet afleiden door een dreumes (wat ons gebeurde) en check, dubbel check, of je al je bagage mee hebt. Laat je ook nooit afwimpelen en zet door als je iets gedaan wil krijgen, zonder je stem te verheffen (in Thailand werkt dat averechts).

Backpacks niet aangekomen op de airport (Bangkok- 2008)

Bij aankomst in Bangkok, via Parijs, bleek onze backpacks niet te zijn aangekomen. Ze lagen in Parijs. Ze konden naar Bangkok worden gestuurd, maar daar schoten we eigenlijk niets mee op. We hadden namelijk al een vlucht geregeld naar Phnom Penh (Cambodja) voor de volgende ochtend. Gelukkig weet je als ervaren reiziger dat je rekening moet houden met dit soort kwesties. We regelden via een service balie dat we contant een vergoeding kregen uitbetaald en dat de backpacks na aankomst in Bangkok, doorgestuurd zouden worden naar Cambodja. Daar zouden wij vervolgens wachten. De vergoeding compenseerde genoeg voor een overnachting in een goedkope guesthouse, uit eten gaan en we kochten er een paar basic spulletjes voor. Nadat we een paar uur hadden gewacht bij aankomst in Cambodja, zagen we gelukkig onze backpacks op de band binnen komen. Wat een geluk!

Tip: Je hebt recht op een vergoeding als je bagage niet aankomt, dus maak daar gebruik van. Houd ook altijd rekening met dit scenario door waardevolle spullen in je handbagage te stoppen. Maar pak ook praktische zaken in voor de eerste nacht/dag, zoals een ondergoed, je contactlenzen en tandenborstel.

Bedreigd in een guesthouse (Hanoi-2013)

We hadden een discussie met de receptionist van onze guesthouse, omdat ik geweigerd had mijn paspoort achter te laten tijdens ons verblijf. De receptionist werd zo onbeschoft, dat ik wilde vertrekken. Het was 12:00 uur en de receptionist wilde geld zien voor de rest van de dag. Dat vertikte ik. Terwijl vriendlief en ik onze spullen van de kamer pakten, had hij ondertussen beneden de deur met een fietsslot op slot gedaan. We konden geen kant op. De man begon agressief te worden en belde vrienden voor hulp.  Toen wist ik dat de deur open moest gaan.

Toen de deur een seconde open werd gemaakt, duwden we ons naar buiten. Daar werden we opgewacht door 2 mannen. Ik zag in één oogopslag de ‘open’ route, waar ik weg kon zonder belemmering van een rij scooters. Klinkt vreemd, maar door alle (solo) reizen, is mijn oog hierop getraind. Ook wetende dat een fatsoenlijk gesprek er niet meer in zat. Vriendlief had die conclusie nog niet getrokken en was een paar seconden te laat, alvorens hij al ingesloten zat. En met een backpack op je rug, heb je heel weinig bewegingsruimte! Hij werd bedreigd en geduwd, maar gelukkig kon hij uiteindelijk weg komen door goede schijn-bewegingen. Bij mij werd aan mijn backpack getrokken, maar ik kon mezelf bevrijden. Terwijl andere backpackers op ons af kwamen om te helpen, gingen wij er snel vandoor. Pas later kwam de emotie, want dit was uiteindelijk mijn naarste reis ervaring ooit. Maar op dat moment was het gewoon alert en mondig zijn, snel je kansen inschatten en in 1 seconde beslissingen maken.

Tip: Wees altijd alert van je omgeving en schat je kansen goed in. Vooral als je solo reist. Ga geen discussie aan als die het niet waard is (al blijf ik bij mijn actie, en had ik achteraf nog steeds niet betaald). Doe niets wat onverantwoord is, maar laat je ook niet kennen. Laat twijfels achterwege, schat je kansen in en wees in staat om snel te kunnen reageren. Raak niet in paniek, dat komt later wel. Los hiervan; laat niet je paspoort achter in een guesthouse, ook al ‘eist’ men dit. Je paspoort is tijdens het reizen je meest kostbaarste bezit en die wil je niet uit het oog verliezen.

Gebeten door bedbugs (Kuta – 2012)

Ik zie het nog voor me. Van die kleine puntjes op het matras. Ik vertrouwde het niet, maar mijn man vond dat ik overdreef. Dus ik liet me overhalen om een nacht te blijven. De volgende dag merkte ik het resultaat. Ik had bultjes. Niet de reguliere muggenbulten, maar heel veel, keurige (en ontzettende jeukende) bultjes op een rechte rij. Op mijn schouders, benen en enkels. Na een google zoektocht bleek ik te zijn gebeten door bedbugs (bed wanten). De eerste keer tijdens mijn backpack carrière! Wat een verschrikking! Niet alleen zag ik er niet uit met die vele bultjes en mijn huid die alleen maar roder werd, de jeuk was niet te harden. Ik heb er 3 maanden mee rond gelopen, voordat de bultjes compleet verdwenen waren! Dit komt ook omdat ik gevoelig ben voor beten van insecten. Gemiddeld blijf je minder lang last hebben van bedbugs. Zo ook mijn man, bij wie geen bultje te bekennen was.

Tip: Luister niet naar een ander die vertelt dat je overdrijft (mental note: ook al is het je eigen man), als jij die kleine puntjes op een matras niet vertrouwt. Lees je ook maar één review over bedbugs, kies een andere accommodatie. Geloof me, dat risico wil je écht niet nemen! Voor de goede orde, bedbugs kan je vinden in elk hotel van welke keten dan ook. Zelfs bij een Hilton hotel komt het eens voor (helaas).

Jouw tegenslag

Wat is jouw tegenslag geweest tijdens een reis of vakantie?

 

Comments

comments

32 gedachten over “5 x tegenslagen tijdens mijn reizen

  1. Shirley schreef:

    Bedbugs zijn echt mijn nachtmerrie en dan zou ik vooral bang zijn dat ik ze mee naar huis zou nemen, doemscenario’s! Ik heb gelukkig nooit iets heel ergs meegemaakt op reis. Ik ben in mijn tienerjaren wel twee keer gezakkenrold op reis, in Praag en Madrid. Ook in die periode: mijn teen openhalen in Engeland en op de spoedafdeling van het ziekenhuis belanden. Achteraf zijn het gelukkig gewoon leuke anekdotes.

    • Sheila schreef:

      Bedbugs zijn sinds Kuta ook echt mijn nachtmerrie geworden, hoor. Oh.. .wat had ik er een last van! Die jeuk was niet te harden en ik zag er niet uit. Fijn…

      Tijdens het reizen op een spoedafdeling terecht komen is ook niet prettig! Vooral als je dus alleen reist. Ik bedacht me dat ik ooit eens erg ziek was. Lig je daar in je hostel in je eentje. Gelukkig had ik leuke reizigers ontmoet die voor mij telkens naar de markt gingen om eten te halen. Dat was echt fijn. Want op zulke momenten kan je je anders heel erg alleen voelen.

  2. sammie schreef:

    Oh dat jullie werden opgesloten vind ik nog wel het heftigst! Scary hoor, knap dat je zo rustig blijft in dat soort situaties! En wat een geluk van je camera tas, dat je die gewoon weer terug gekregen hebt voor je vertrok van het vliegveld! Lijkt me heel vervelend om die kwijt te raken!

    • Sheila schreef:

      Ja, dat is ook echt één van mijn meest nare ervaringen. Het zal ook nooit gebeuren in Thailand of Indonesië. Wat dat betreft kunnen Vietnamezen erg onbeschoft en onredelijk zijn. Dat verhaal van de camera tas? Ja, dat gaf me een hartaanval. De camera zelf boeide me niet. Die kan je vervangen. Maar al je reisfoto’s! Oh…. wat een drama. .Het is niet te geloven dat het me gelukt is om die terug te krijgen!

  3. Zoë-Amber schreef:

    Ik ben van nature geen reizer (doe mij maar de luxe resorts) maar als ik dit soort dingen lees krijg ik alleen maar meer respect voor de mensen die het wel doen!

    Knap hoe je toch eigenlijk op een objectieve manier weet te kijken naar zulke dingen. Ik zou er niet zo rustig over kunnen blijven gok ik!

    • Sheila schreef:

      Haha.. tijdens onze huwelijksreis verbleven we 2 nachten in een super luxe resort in Bali. Maar dat verveelt ook echt na 2 dagen :). Backpacken geeft me echt energie. Zelfs als je even tegen een probleem aan loopt. Het hoort erbij en wellicht daarom leer je nuchter, rustig en snel te reageren.

  4. Ilse van Kreanimo schreef:

    OMG!

    Die van mij zijn er peanuts tegen dan.
    De puppy van mijn nichtje had de welkomsbundel in ons gastenhuisje helemaal kapot gescheurd…
    Mijn man, toen vriend, mocht even Turkije niet in… iets met zijn visum. (En ik stond daar zielig te wezen aan de andere kant.)
    En ons huisje, vorig jaar in Italië, was alles behalve in orde… maar bedbugs heb ik niet gezien!

    • Sheila schreef:

      Alles in perspectief, toch? Want stel dat je man niet binnen was gekomen, was het toch een heel ander verhaal geweest!

      Veeleisend ben ik trouwens niet qua acco. Als het maar klopt qua prijs/kwaliteitsverhouding. Ik hoef niet voor een dubbeltje op de 1e rang te zitten. Maar bedbugs… dat is een heel ander verhaal! Brrrr…

  5. Frederique schreef:

    Eng hoor die ervaring in Hanoi 🙁 Toen we in 2009 in Hama in Syrië waren moesten we bij het inchecken onze paspoorten bij de receptie van een hostel inleveren (en los van dit verhaal helemaal eens met je tip om dit niet te doen, dit doe ik nu ook niet meer). De dag daarna vertrokken we weer. We reden langs een van de pinautomaten in de stad want ons geld was praktisch op maar die deed het niet. Ik dacht ‘maakt niet uit, we pinnen wel in Palmyra’. Dus vertrokken we naar Palmyra met ongeveer 25 euro op zak, een pinpas en een stapeltje travellerchecks. Na iets meer dan 3 uur door de woestijn rijden, kwamen we aan in Palmyra maar daar was geen pinautomaat en geen enkele andere stad in de buurt…Ik dacht – geen paniek – we hebben die cheques en toen ik die wilde omwisselen bij zo’n lokaal zaakje besefte ik dat onze paspoorten nog in Hama lagen! Dat was wel even paniek 😉 Maar wel echt superlief want ik belde het hostel en zij stuurde meteen onze paspoorten met een taxi! Die taxichauffeur heeft gewoon 3 uur heen 3 uur terug gereden om onze paspoorten te brengen!!

    • Sheila schreef:

      Oh ja, dat snap ik wel. Je bent zo afhankelijk van je paspoort. Juist in onverwachte situaties. Daarnaast… een hotel heeft helemaal geen recht om je paspoort in bewaring te nemen. Wist je dat? Dat staat zelfs in je paspoort gedrukt. Alleen daarvoor bestemde instanties behouden dat recht en daar valt een hotel echt niet onder. Een goed/eerlijk hotel maakt dan een kopie, als ze het nodig vinden. Maar ze boden wel een goede service aan door de paspoorten na te sturen. Al zou ik me ook niet op mijn gemak voelen als iemand anders eigenlijk met mijn (reis)documenten op pad gaat.

      In Vietnam doen ze altijd super moeilijk bij goedkope guesthouses. Ik verzin altijd een smoes, want ik geef mijn paspoort dus echt niet af. Ik zeg dan dat ik nog tickets moet regelen ergens en dat daar mijn paspoort voor vereist is. Dus dat ik ze niet kan afgeven. Die smoes helpt altijd wel. Maar het is gewoon belachelijk. En het is net zo maf dat veel reizigers gewoon niet realiseren wát ze zomaar uit handen geven. Die goedkopere guesthouses hebben ook geen kluis, hoor. Die paspoorten worden op een stapeltje in de la gesmeten.

    • Sheila schreef:

      Oh wat een geluk! Mijn man vloog eens van Sicilië via Rome naar Nederland. Zijn tas is achtergebleven in Rome. Dat kon bevestigd worden, maar niemand die de tas heeft nagestuurd. ‘Gelukkig’ was het in ieder geval op de terugvlucht naar huis. Maar tof is het niet.

  6. jeapiebel schreef:

    Het valt ook niet mee met al die tegenvallen. Zo jammer dat je wordt gesloten en niet kunnen vertrouwen. Maar zoals je zegt dat het gebeurt wel eens, zal niet iedere chauffeur zo doen. Koffer niet aankomen op het vliegveld gebeurde ons ook vorig jaar. Gelukkig werden ze na een paar dagen netjes op ons hotel afgeleverd. Handig is anders. Ik had toen ook net als jullie basic spulletjes moeten kopen voor een paar dagen.

    • Sheila schreef:

      Ja joh, ik ben er ook heel nuchter onder. Het gebeurt. Net zoals je portemonnee gestolen kan worden als je eens een dagje gaat shoppen in een drukke, grote stad in Nederland. Shit happens :).

      Oh, een paar dagen kwijt is echt niet tof. Gelukkig dat je nog wel je koffers terug kreeg! Ik vond het echt bijzonder dat onze backpacks (ook echt allebei) werden nagezonden naar Cambodja. En vooral, dat dat lukte. Je weet zelf wel hoe chaotisch de airports in Azië kunnen zijn. Het lastige van backpacken vind ik ook, dat je met hele andere soort spullen reist dan dat als je op vakantie gaat. Dus veel dingen zijn niet vervangbaar op je reisbestemming. Zo blij dat we alles terug kregen!

    • Sheila schreef:

      Oh ja… die cameratas! Ik ben in 10 minuten echt 10 jaar ouder geworden! Kan nog steeds niet geloven dat ik hem terug kreeg. Ik zie mezelf al in Schiphol aankomen. Denk niet dat de politie me zo uitgebreid zou helpen hier. De politie in Thailand had zelfs een dossier nummer voor me aangemaakt. Geweldig!

      En bedbugs…..brrrrrrr

  7. Jana schreef:

    Helaas ja, ook bij geweldige zaken zoals reizen komt er hier en daar een tegenslag. Zelf heb ik hier en daar ook flink wat pech gehad tijdens reizen, waaronder een overval in Midden-Amerika waarbij ik een pistool op mij gericht kreeg. Gelukkig nam een deel van mijn instinct het over, en kon ik rustig blijven en had het inzicht om mijn portemonnee en telefoon een meter verder op de grond te gooien. Hierdoor moest de overvaller in ieder geval een paar stappen van mij weg stappen. Best een heftige gebeurtenis. Al heeft het als klein voordeel dat gemakkelijker om gaan met kleine pech onderweg.

    Ik vind het mooi hoe je vervelende ervaringen toch een positieve draai weet te geven en omzet in een leermoment. En je vooral ook niet laat tegenhouden en lekker door blijft reizen !

    • Sheila schreef:

      Nee, dat is niet ‘best’ een heftige gebeurtenis. Dat is ontzettend heftig! Wat goed dat je zo rustig bleef en heel snel naar je kansen keek. Dat is echt de beste manier om er mee om te gaan. Hoe is het afgelopen? Ging die persoon er meteen vandoor en ben je naar de politie gegaan? Pff… wat een nare ervaring.

      En nee, het stopt me absoluut niet om te gaan reizen. Tegenslagen heb je ook in een resort in Spanje, maar daar is iemand om het voor je op te lossen. En juist door deze ervaringen, beschouw je al 80% niet meer als een tegenslag. Maar gewoon als een ervaring. En elke ervaring maakt je meer wereldwijs. Dus je hebt er heel veel aan.

  8. Janneke schreef:

    He bah, wat je in Hanoi hebt meegemaakt lijkt me toch wel heel eng (ik ben niet zo’n held, bel al security als ik in de nachtdienst een openstaande deur ontdek). Ik heb me een keer bedreigd gevoeld toen de eigenaar van een hostal in Spanje nogal boos aangaf dat hij een briefje van vijftig beschouwde als vals omdat er een scheurtje in zat en dat hij de politie erbij wou halen. Nu zou ik zeggen: ok, doe maar, maar destijds voor het eerst alleen op vakantie schrok ik nogal. Uiteindelijk (met gescheurd vijftigje) naar een ander hostal gegaan.

    • Sheila schreef:

      Janneke!! Wat leuk om een reactie van je te lezen, zeg. Super tof, dankjewel!

      Dat van Hanoi was inderdaad echt niet tof. En het maakte me ook gewoon zo woedend!! En ik snap je reactie wel in Spanje. Vooral als je voor het eerst alleen op vakantie gaat en nog wat jong/onervaren bent. Dat is helemaal niet vreemd. Maar na meer (reis)ervaring reageer je daar ineens heel anders op. En zie je het niet eens meer als een tegenslag, merk ik. Dan denk je echt: Vriend, doe’s normaal. Dan pak je toch lekker plakband en ga je daar mee in de weer. En als je mijn geld niet wil, prima. Tig anderen..

  9. Paul schreef:

    Jeetje wat een toestanden, ik moet eerlijk zeggen dat ik nog nooit zoiets heb meegemaakt. Nu doe ik ook minder avontuurlijke vakanties dan jij, en ga ik meestal naar de verenigde staten. Dat is volgens mij iets veiliger dan het gemiddelde land in Azië?

    • Sheila schreef:

      Nou, dat weet ik zo nog net niet. Steden zoals New Orleans en St. Louis heeft ook behoorlijke onveilige wijken. En New Ark staat in de top 3 van gevaarlijkste Amerikaanse steden. En omdat wapens gewoon legaal zijn in Amerika en ook in veel steden gewoon normaal gedragen worden, is veiligheid ook maar een relatief begrip. Ook in Europa zullen genoeg reizigers overvallen zijn. Ik denk dat het verschil hem vooral zit waar je terecht komt als reiziger en dat het niet zo zeer alleen aan de bestemming ligt. Verder moet je het ook in perspectief zien, denk ik weer nuchter. Als je bedenkt dat ik al 16 jaar backpack, heb ik echt geen lange lijst met tegenslagen :). De rest heb ik bewaard voor een volgende blog, maar het valt allemaal relatief mee.

  10. martha schreef:

    Zie je, je kan beter niet van al die verre reizen maken, dan heb je ook al die tegenslagen niet, nee maar echt hoor als ik dat van hierboven allemaal lees ben ik vooral heel blij dat ik mijn maximaal-twee-uur-reizen-regel heb.

    • Sheila schreef:

      Maar tegenslagen heb je ook om de hoek, hè ;). In Thailand heb ik geen last van herfstblaadjes op het spoor, waardoor treinen uit vallen. Bedoel maar ;). En in Londen mistte ik bijna een vlucht door een bom melding. Alle underground stations waren gesloten.

  11. Wendy schreef:

    Poeh, ik zou graag meer van de wereld zien, maar backpacken en/of solo reizen lijkt me dan weer helemaal niks voor mij. Als ik het zo lees weet jij (inmiddels) heel goed te reageren in zulke situaties. Ik weet niet of ik dat ooit zou kunnen.

    • Sheila schreef:

      Jawel joh, die ervaring komt dus vanzelf. Juist door (kleine) tegenslagen groei je. En daardoor ga je steeds makkelijker en nuchterder met dergelijke situaties om. Backpacken is ook waanzinnig leerzaam en je leert dingen in perspectief te zien. Dat helpt je thuis weer in het dagelijkse leven. Je groeit er eigenlijk alleen maar door.

  12. Irene schreef:

    Jeetje, jij hebt al veel van de wereld gezien! Schrik wel van jouw belevenissen. Ik denk dat je niet ver hoeft te reizen om onaangename dingen mee te maken. Ik was bijv. paar jaar terug in Zweden, heel veilig land, maar het is best een eng idee om je in je eentje in een heel groot bos te bevinden. Vond dit best eng, met de wetenschap dat er daar ook beren, slangen enz lopen. Wat doe je als je zoiets tegenkomt?

    • Sheila schreef:

      Oh… ik heb nog geen ervaring met slangen en beren. Althans, kan zijn dat ik slangen over het hoofd heb gezien, hè. Alhoewel we wel werden gewaarschuwd voor beren toen we in Yosemite rond reden. Wel eens met alligators, nu je er over begint. Ik zet deze meteen op mijn lijst voor een volgende blog met andere tegenslagen :).

      Wat dieren betreft weet ik dat je dan helemaal rustig moet blijven. En afhankelijk van het dier, niet zomaar weg rennen. Maar houd altijd gepaste afstand en doe zo rustig en onopvallend mogelijk wat stappen terug. Of kijk subtiel om je heen naar een veilige plek.

    • Sheila schreef:

      Thanks! Ik vind het ook altijd fijn om goede tips te krijgen, dus laat ik mijn eigen ervaringen dan ook delen. Ook al zijn ze negatief, je kan er altijd van leren en er wijzen van worden 🙂 En nee, die gebeurtenis in Hanoi.. daar ga ik ook niet meer voor.

  13. Josine schreef:

    Bestolen op Bali? Dat had ik nooit verwacht. Java wel weer, daar is mij van alles overkomen. Heel herkenbaar je blog, ik ben ook overal in Azië geweest en dan maak je wel eens wat mee hahaha! Liefs, Josine

    • Sheila schreef:

      Ach, je kan natuurlijk overal bestolen worden. Maar inderdaad… Bali is niet een plek waar je dat snel zou verwachten. En de kans is ook echt ontzettend klein dat dit gebeurt op Bali. Helemaal mee eens. Grappig dat je veel herkent. Of misschien ook niet, want het zijn tenslotte tegenslagen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *