De liefde van een ander voelen

Als je na je bevallingsverlof weer gaat werken,  willen mensen natuurlijk direct weten hoe het gaat met de kleine en haar grote broer. Ik vind het zeker leuk om over mijn kinderen te praten, als er naar gevraagd wordt (want ik ben zo’n moeder die het onderwerp ook kan vermijden als mijn gesprekspartner er niet op zit te wachten). Trots laat ik geïnteresseerden foto’s zien en ik vertel ze graag hoe fantastisch ze het doen. Want tja… ik ben gek op ze.

Maar hoe vaak komt het voor dat je het ook voelt? Dat jíj voelt hoe diep de liefde van een ander voor zijn/haar kinderen is? Of voor zijn/haar partner of welk onderwerp dan ook wordt aangekaart. Maar dat die persoon met zoveel onvoorwaardelijke liefde en een twinkeling in zijn/haar ogen spreekt, dat die liefde zelfs bij jou naar binnen kruipt?

In mijn die werkweek maakte ik dat bijzondere gevoel voor de eerste keer mee.
Lees verder

De favorieten van mijn peuter

Ik heb twee heerlijke kinderen. Als iemand mij dus vraagt hoe dat nou gaat, het opvoeden van twee kids, is mijn antwoord ‘Nou, appeltje eitje, eigenlijk.’ Ik voelde me er eerder een beetje schuldig over om dat zo te benoemen, wetende dat de ervaringen meestal anders zijn.  Maar sinds ik dat hier van me heb afgeschreven, kan ik er steeds beter mee om gaan.

Maar goed, ik heb twee heerlijke kinderen. En vandaag is mijn oudste jarig. 3 jaar alweer!! Ik kan nog niet helemaal bevatten hoe snel de tijd voorbij is gegaan. En hoe mooi ik het moederschap vind. Maar ook hoe makkelijk het me afgaat, mede dankzij mijn geweldige zoon. Een mooi moment om zijn favorieten en andere noemenswaardige dingen vast te leggen. Omdat de tijd dus vliegt en ik over 5 jaar deze details vast vergeten ben…

Lees verder

Tweetalig opvoeden: 3 jaar later

Toen ik zwanger was van mijn zoon, besloten we al snel dat we hem een meertalige opvoeding wilden meegeven. We kozen voor de One Parent One Language (OPOL) methode. Ik praat Engels tegen hem sinds hij 3 maanden oud is en mijn man en vriend, nemen het Nederlandse gedeelte voor hun rekening.

Over precies een week wordt mijn zoontje alweer 3. Benieuwd of ik het Engels spreken nog vol houd? Benieuwd hoe het gaat met de taalontwikkeling van mijn zoontje? Lees dan vooral verder….

Lees verder

Het kiezen van een kinderdagverblijf; waar let je op?

Aangezien ik weer ben gestart met werken,  moest er voor één dag in de week oppas geregeld worden voor dochterlief. Omdat onze ouders ook een dagje ouder worden en we uiterst tevreden zijn over de opvang van zoonlief, besloten we gebruik te maken van hetzelfde kinderdagverblijf. “Maar waar moet je nou op letten als je een opvang zoekt? Want hoe weet je nou of je goed zit?”, vroeg een vriendin. En die vraag kan ik heel goed begrijpen. Want het is ook moeilijk om de juiste opvang te vinden waar jij jouw grootste schat van de wereld elke week (een moment) af zet.

Ik geef je daarom tips waar je op moet letten en deel waarom ik zo blij ben met de Kindergarden opvang die ik heb gekozen. En voor de duidelijkheid, ik word niet gesponsord om dit artikel te schrijven. Maar als je mijn blog volgt, heb je wellicht door dat ik (maar mijn man ook) erg bewust bezig ben met de opvoeding van mijn kinderen. Als ik dan ook erg tevreden ben over de opvang, wil ik dat dan ook oprecht delen met jullie. Of je in ieder geval helpen hoe jij ook een goede keuze kan maken wat aansluit op jouw wensen.

Lees verder

Wat vinkte ik af van mijn bucket list?

Ik wist dat die er aan zou komen. Maar hij is er toch sneller dan verwacht…. de laatste dag van mijn bevallingsverlof (die ik aanvulde met verlofdagen). Bijna een half jaar ben ik vrij geweest. Een klein half jaar om te genieten van mijn gezin en alles wat er bij komt kijken als een baby geboren is.

Er zijn (werkende) vrouwen die niet kunnen wachten om weer aan het werk te gaan. “De muren komen op me af en ik ben er wel klaar mee dat boodschappen doen het hoogtepunt van mijn week is,” hoor ik regelmatig. En in alle eerlijkheid, dat kan ik me best goed voorstellen. Met name als je een partner hebt die 40 uur werkt en jij het grootste gedeelte van de dag alleen met je kind(eren) door brengt. Maar zo zag mijn verlof er niet uit. Want wat heb ik veel ondernomen! Zowel solo als gezin. Mijn man werkt ook 3 dagen per week en daardoor hebben we veel tijd samen (ondanks zijn deeltijd studie en deeltijd bij de defensie). Gemiddeld ging ik 3 keer per week wel op pad met mijn gezin of alleen. Musea, dierentuinen, pretparken, evenementen, stedentrips, ergens lunchen, kinderboerderijen, culturele activiteiten, afspreken met vriendinnen, vakanties, ergens een dagje genieten van de zon… We gingen meerdere keren op vakantie. Ik deed teveel om het tempo bij te houden om er over te kunnen bloggen. Maar degenen die me volgen op Instagram kan het niet ontgaan zijn.

En dan komt natuurlijk de vraag, heb ik alles kunnen doen wat op mijn bucket list stond?

Lees verder