Jarig zijn op reis, hoe vierden we dat?

We wandelen door de historische straten van Oamaru. Vriendlief tikt me aan. “Nu precies 4 jaar geleden kwam jij terug van de laatste avond van je zwangerschapscursus en kwam je bij mij in bed liggen. En enkele minuten later braken je vliezen!” De zon schijnt en ik heb het best warm. Zoonlief is 12 november jarig en we zijn nog op zoek naar de laatste cadeautjes. Ik was even niet bezig met het moment dat mijn bevalling begon, omdat dat om middernacht gebeurde. Ik kijk even verbaasd op: “Huh, dat gebeurde om middernacht.” Manlief loopt voor me met onze jongste en zoonlief houdt de hand van mijn vriend vast. “Ja, dus dat is precies nu. Tijdsverschil!.” lacht vriendlief. En ik realiseer me ineens dat hij gelijk heeft. Voor het eerst kan ik dit moment overdag herbeleven. Ja, inderdaad, hier 12 uur ’s middags, 4 jaar eerder braken mijn vliezen, sprong ik uit bed, belde ik mijn man en zette ik zo’n 7 uur later mijn zoon op de wereld. En… dat gaan we vieren. In Nieuw Zeeland…

Lees verder

Borstvoeding of kunstvoeding, de eindeloze en zinloze strijd

Zodra je in verwachting bent, merk je al snel dat de aarde wordt gedomineerd door 2 groepen. De zogenaamde borstvoedingsmaffia en de kunstvoedingsmama’s. Je zou bijna vergeten dat er nog een 3e groep is. Een groep waar ik mezelf tenminste altijd in heb gezien. De groep ‘laat-iedereen-eens-lekker-zelf-bepalen-hoe-je-je-kind-voedt-en-laat-de-ander-met-rust’, waar ik al eerder over schreef. Deze groep is wat dat betreft redelijk neutraal. Laat iedereen in zijn of haar waarde én ligt er niet eens wakker van als de buurvrouw wel voor borstvoeding kiest of zich in joggingpak heist om naar de supermarkt te wandelen om een bus kunstvoeding te scoren. Want serieus, we hebben betere dingen te doen.

Lees verder

Gelijkwaardigheid begint bij onszelf

 

Het hele #METOO fenomeen heeft wat los gemaakt. En geheel terecht! En nee, het gaat er niet om dat je niet meer mag flirten als man zijnde. #METOO gaat er o.a. om dat we leren elkaar te respecteren. Dat mensen snappen dat als een vrouw een kort rokje aan heeft ‘er’ niet om heeft gevraagd. Het gaar er om dat er een einde komt aan de machtspositie die misbruikt wordt en al helemaal op basis van geslacht. En om zo veel meer.

Dus…. was iemands conclusie, moet ik mijn dochter weerbaar ‘maken’. Zodat ze opgewassen is tegen de mannen en van zich af kan bijten. Onzin!

Lees verder

Tag: De volwassenheid 1.0 – Hoe dan?

Als je me al een tijdje volgt, merk je dat ik regelmatig blog over het bewust maken van keuzes. Opvoeden bijvoorbeeld, heeft hier zeker een doordachte basis. Ik krijg dan ook wel eens de vraag, waar komt dat vandaan? Waar heb je dat geleerd? Ik zat al te denken hoe ik daar in blogvorm over kon bloggen. En laat ik nou toevallig eens tijdens het blog hoppen naar (voor mij) onbekende blogs, uitkomen bij Miss Deadline die deze tag bedacht.

Lees verder

Is mijn gezin nu compleet?

Ik ben veel dingen. En naast één van die vele dingen, ben ik moeder van twee. Een koningspaar, zoals dat heet. Toen mijn dochter als tweede van mijn kinderen op de wereld kwam, kreeg ik de veel gestelde vraag: “Is je gezin nu compleet?” En toen jullie de kans kregen om mij vragen te stellen, vroeg Mona mij dat ook. Aanvullend met de vraag of er nog meer kinderen kunnen komen.

Eerder beantwoordde ik hier de eerste vragen die mij gesteld worden. Maar deze persoonlijke vraag verdient een eigen artikel. Natuurlijk zijn er genoeg mensen die met één kind of kinderloos door het leven gaan (al dan niet bewust of onbewust). Twee kinderen lijkt nog steeds de norm. En voor veel mensen voelt dat dus als een compleet gezin. Dat ik de vraag ook regelmatig heb gekregen, is dan ook niet vreemd. En het heeft me al eerder aan het denken gezet. Is mijn gezin compleet? Voelt het als compleet?

Lees verder