Borstvoeding of kunstvoeding, de eindeloze en zinloze strijd

Zodra je in verwachting bent, merk je al snel dat de aarde wordt gedomineerd door 2 groepen. De zogenaamde borstvoedingsmaffia en de kunstvoedingsmama’s. Je zou bijna vergeten dat er nog een 3e groep is. Een groep waar ik mezelf tenminste altijd in heb gezien. De groep ‘laat-iedereen-eens-lekker-zelf-bepalen-hoe-je-je-kind-voedt-en-laat-de-ander-met-rust’, waar ik al eerder over schreef. Deze groep is wat dat betreft redelijk neutraal. Laat iedereen in zijn of haar waarde én ligt er niet eens wakker van als de buurvrouw wel voor borstvoeding kiest of zich in joggingpak heist om naar de supermarkt te wandelen om een bus kunstvoeding te scoren. Want serieus, we hebben betere dingen te doen.

Lees verder

Gelijkwaardigheid begint bij onszelf

 

Het hele #METOO fenomeen heeft wat los gemaakt. En geheel terecht! En nee, het gaat er niet om dat je niet meer mag flirten als man zijnde. #METOO gaat er o.a. om dat we leren elkaar te respecteren. Dat mensen snappen dat als een vrouw een kort rokje aan heeft ‘er’ niet om heeft gevraagd. Het gaar er om dat er een einde komt aan de machtspositie die misbruikt wordt en al helemaal op basis van geslacht. En om zo veel meer.

Dus…. was iemands conclusie, moet ik mijn dochter weerbaar ‘maken’. Zodat ze opgewassen is tegen de mannen en van zich af kan bijten. Onzin!

Lees verder

Dat moment dat iemand een mening heeft over jóuw relatie

Mensen moeten vrijwel altijd ergens wat van vinden. Niet vreemd, als je er zo over nadenkt. Hersenen maken al overuren, dus volgens mij gaat dat gewoon helemaal van zelf. Een mening of oordeel, of het nu positief of negatief is, is al snel gemaakt. Je zal nu vast denken dat ik daarom veel vreemde of nare opmerkingen heb gehad, betreffende mijn relatie met twee mannen. Niets is minder waar. Toen ik 6 jaar geleden ongepland mijn huwelijk een polyamoreuze relatie werd, heb ik verrassend genoeg nauwelijks nare opmerkingen gehad. En degenen die wel noemenswaardig zijn, zijn op twee vingers te tellen. Maar als je ze dan hoort, en wordt aangevallen op jou als persoon, doet dat heus wel iets met je.

Lees verder

Ik herdenk, maar niet alleen

Meestal schrijf ik mijn artikelen in de avond. En vandaag is het wel weer tijd om een nieuwe blog te schrijven. Met mijn verjaardag in het vooruitzicht, heb ik genoeg inspiratie om over te schrijven. Maar vandaag lukt me dat niet. Specifiek op 4 mei. Want op 4 mei ben ik, vooral in de avond, bezig met de dodenherdenking. Dit jaar, samen met mijn zoontje van 3.

Lees verder

Dat moment dat iemand zijn mening wil doordrukken

Nog een half jaar te gaan en wij vertrekken voor enkele maanden naar Nieuw Zeeland. Een heerlijk vooruitzicht waarbij we heel goed hebben nagedacht over de timing. Tenslotte wordt mijn zoontje daar 4 jaar, wat betekent dat hij bij terugkomst naar school gaat. “Dan houdt het hierna op, hè? Want als je kinderen eenmaal naar school gaan, is reizen onmogelijk.” liet een collega me weten. “Nou, niet per definitie,” reageerde ik. En dat leverde een pittige discussie op.

Lees verder