Hoe vier jij de winter?


Ik heb er schitterende herinneringen aan. Hollandse winters. Althans, winters zoals ze echt bedoeld zijn. Het moment dat december zich aankondigde en dat je gewoon wist dat het een kwestie van tijd was dat je je slee en schaatsen van zolder kon halen. De dikke handschoenen, dassen en mutsen werden uit de kast getrokken. Volledig ingepakt als een Michelin mannetje ging je de deur uit en liet je een spoor van voetafdrukken achter, terwijl je naar het slootje liep om je schaats kunsten te vertonen.

Lees verder

De liefde van een ander voelen

Als je na je bevallingsverlof weer gaat werken,  willen mensen natuurlijk direct weten hoe het gaat met de kleine en haar grote broer. Ik vind het zeker leuk om over mijn kinderen te praten, als er naar gevraagd wordt (want ik ben zo’n moeder die het onderwerp ook kan vermijden als mijn gesprekspartner er niet op zit te wachten). Trots laat ik geïnteresseerden foto’s zien en ik vertel ze graag hoe fantastisch ze het doen. Want tja… ik ben gek op ze.

Maar hoe vaak komt het voor dat je het ook voelt? Dat jíj voelt hoe diep de liefde van een ander voor zijn/haar kinderen is? Of voor zijn/haar partner of welk onderwerp dan ook wordt aangekaart. Maar dat die persoon met zoveel onvoorwaardelijke liefde en een twinkeling in zijn/haar ogen spreekt, dat die liefde zelfs bij jou naar binnen kruipt?

In mijn die werkweek maakte ik dat bijzondere gevoel voor de eerste keer mee.
Lees verder

Spam je blog waar je het trotst op bent

Ken je dat? Althans, jij… de collega blogger. Het moment dat je jouw artikel hebt geplaatst en denkt: Wow, dat is er goed uitgerold. Dat heb ik best goed gedaan!

Zo’n moment dat je misschien jezelf verrast hebt door de kwaliteit van je artikel. Misschien ben je de diepte in gegaan en pakte dit heel goed uit. Of misschien heb je een bepaalde drempel overwonnen door je blog te schrijven. Of je hebt bepaalde reacties kunnen ontlokken waar je ontzettend trots op bent…

Lees verder

Waarom we toch voor een 2e zijn gegaan

Ik vind het ergens toch wel een beetje te veel van het goede. En daarom heeft het ook zo lang geduurd, voordat ik overstag ging. Want eerlijk, is het nou écht noodzakelijk? Er zijn immers genoeg mensen die er zelfs niet één hebben. Dus waarom zou je dan al voor een twee gaan?

Maar ik deed het. En alhoewel het natuurlijk verrekte handig is, moet ik nog steeds aan het idee wennen.

Lees verder

Mijn jeugd blunders

Tijdens mijn lunch break van vandaag kwam het gesprek uit op blunders. Een leuk gespreksonderwerp, want iedereen heeft wel eens een blunder begaan. Blunders kunnen natuurlijk behoorlijk variëren. Sommige situaties waren gewoon grappig, terwijl je op andere momenten wel door de grond kon zakken. Maar wat ze wel gemeen hebben, is dat je er pas achteraf schaamteloos over kan lachen.

En vandaag deel ik een paar van mijn vroegere blunder momenten.

Lees verder