Geen vaarwel, wel tot ziens

Toen ik na mijn tweede zwangerschap in een zware tijd terecht kwam, ging ik over alles twijfelen. Een heel groot deel daarvan ging over wie ik als zelfstandige vrouw was. Ik heb gestudeerd, ben na mijn studie gaan werken en heb bijna altijd 40+uur gewerkt voor verschillende managers. Managers die er geen enkel probleem mee hadden om mij op straat te zetten als dat toevallig beter uitkwam voor het bedrijf. Managers die KPI’s (Key Performance Index) duidelijk belangrijker vonden dan de mens of de medewerker achter de cijfers. 

En daar heb ik tot die tijd ook mee om kunnen gaan. Ik vond steeds een nieuwe uitdaging, meestal ook een stapje omhoog (lekker pûh) en ontwikkelde mezelf zo. Maar na die tweede zwangerschap ging dat niet meer zo makkelijk. Het grote verschil was dat ik na de geboorte van Emily vol goede moed wilde investeren in een baan, om na een jaar van volle inzet 1 dag minder te gaan werken, maar dat is me zuur komen te staan…

Anderhalf jaar later had ik namelijk 2 kinderen en geen baan.

In de sector waar ik werkte (logistieke planning) is 40+uur de norm, 24/7 een streven. Het kiezen voor een baan zoals ik die altijd had, betekende ook dat ik 2 kinderen 5 dagen per week aan iemand anders over zou moeten dragen. Los van de kosten die zoveel opvang met zich meebrengt, was dat voor mij geen optie meer. Moeder worden om vervolgens mijn kinderen uit te besteden is niet mijn idee van ouderschap of hoe ik wil leven. Maar wat moest ik dan?

Opnieuw beginnen en opnieuw uitvinden wat ik wilde…

Nadat ik het eerste dal van de depressie achter me had gelaten ben ik op vaste dagen bij een bekende op kantoor gaan zitten. Ritme en regelmaat om me weer iets meer mens te gaan voelen en om uit te vinden wat ik wilde gaan doen.

Al snel kwam naar voren dat de website aan vernieuwing toe was, en aangezien ik al jaren online bezig ben met websites heb ik dat klusje maar op me genomen. Ik ging me inlezen in SEO, leerde omgaan met CSS, JavaScript, Bootstrap en verdiepte me in grafisch ontwerp. Andere klusjes die ik toegeschoven kreeg bleven liggen, want ik was volledig ondergedompeld in een passie die ooit begon met bloggen.

Het heeft een aantal maanden geduurd voordat ik ineens besefte dat er mensen zijn die dit als werk doen. Er lagen zelfs offertes naast me om te bewijzen dat andere mensen echt hun brood hiermee verdienen. Terwijl ik gewoon aan het hobby’en was. Het heeft nog een aantal maanden geduurd voordat ik de stap kon en durfde te zetten om er echt iets mee te gaan doen.

PINK BY PUCK

Het is nu iets meer dan een jaar geleden dat ik mijn bedrijf inschreef bij de KvK.
Groen als gras in het ondernemerschap maakte in een sprong in het diepe. Geen idee waar ik mee bezig was, maar ik deed in ieder geval iets waar ik blij van werd, zonder een baas die me bij het oud vuil zou kunnen zetten. Ik stelde me vaak voor als ZZP’er-tje, beginnend en onzeker. Niet zozeer onzeker als webdesigner / grafisch ontwerper, maar wel als ondernemer.

Het begon rustig, met mijn eigen website. Toen een brochure hier, foldertje daar, een website. Nog wat websites, folders, flyers, brochures en weer wat websites. Ik nam een business coach in de hand en ontwikkelde nieuwe producen. Daarnaast leerde ik over online marketing, email marketing, salesfunnels en adverteren. En nu zijn we alweer een jaar verder…

 

Een nieuwe wereld ontdekken

Het ondernemerschap is een levenswijze. Het begint niet op maandagochtend en leg je niet naast je neer om 17.00u. Het is een manier van denken en van leven. De wereld als je speelveld, je omgeving als inspiratiebron. Waar hebben anderen behoefte aan, wat kan ik bedenken om dat te bieden en hoe kan ik ze helpen? Daarnaast is het de grootste levensles die ik ooit zal meemaken, ondernemer zijn is voor een heel groot deel persoonlijke ontwikkeling.

In het afgelopen jaar is mijn wereld verschoven. Waar ik eerst bezig was om te leven naast mijn werk, is het nu juist PINK by Puck en het plezier daarin, dat voor een groot deel mijn leven maakt. Waar ik eerder steeds bezig was met nieuwe impulsen, de volgende reis of een onbekend plekje heb ik die behoefte nu lang niet meer zo sterk, want ik ontdek al zoveel. Er is zoveel te leren over de online wereld, over ondernemer zijn en over hoe je je doel stelt en daar naartoe kunt werken. Voorlopig ben ik nog lang niet klaar met ontdekken. And I love it!

niet alleen rozengeur en maneschijn

Ondernemer zijn is naast ontzettend inspirerend ook keihard werken voor niets, heel onzeker en vaak doodeng. Ik moet kanten van mezelf ontwikkelen waar ik niet sterk in ben, dingen doen die ik eigenlijk niet durf. Klanten komen niet aanwaaien en buiten het ontwikkelen van een product zijn er ook administratieve zaken (saai!) die gedaan moeten worden.

We hebben als gezin best wat in moeten leveren, o.a. qua zekerheid en daarnaast financieel. Maar ook vriendschappen verschuiven, want mijn interesses en daarmee gespreksonderwerpen veranderen. Sommige mensen zie ik daardoor minder, maar gelukkig komen er ook nieuwe mensen op mijn pad.

Mijn vrijetijdsbesteding is ook compleet veranderd. Eerst was bloggen voor mij een uitlaatklep, eentje waarin in mijn passie voor het web kwijt kon en waardoor ik me kon verliezen in het achter de schermen dingen aanpassen. Het schrijven van stukken is bij mij bijna altijd op de tweede plaats gekomen. Het deel wat mijn passie was (en is), is nu mijn werk geworden en het schrijven blijft daarnaast een beetje liggen. Als ik al schrijf dan is het eigenlijk altijd zakelijk.

Be ineffable

Toen ik 2 jaar geleden weer begon met bloggen na een lange afwezigheid, deed ik dat omdat ik het bloggen nooit volledig los had gelaten. Ik bleef sites bezoeken en mijn feedreader trouw lezen. Bloggen is in al die jaren een stukje van mij geworden, ook al is er ontzettend veel veranderd. Ik vind het nog steeds ontzettend leuk om al jullie blogs te lezen, alhoewel het van reageren ook eigenlijk nooit komt. De interactie en vriendschappen die je online opdoet zijn zo anders dan de mensen in je dagelijkse leven, anders maar zeker waardevol. Sommige mensen online ken ik nu al langer dan real life vrienden.

Sheila is er al een tijdje van op de hoogte, maar nu is het ook tijd dat jullie het weten. Het afgelopen jaar is zich een patroon gaan aftekenen en vaste lezers zullen het ook al enige tijd gemerkt hebben, door een gebrek aan berichten van mijn kant. Persoonlijk bloggen past momenteel niet meer in mijn leven, tenminste niet in de hoeveelheid die nodig is voor een goed gelezen blog als be ineffable.

Geen vaarwel, maar tot ziens

Volledig afscheid nemen wil en kan ik niet. Ik blijf de webmaster van deze site en zal ook nog af en toe een gastblog schrijven. Maar een duoblog is dit eigenlijk al een tijdje niet meer en dat is prima. En daarom is het nu tijd geworden dat we het officieel maken…

Tot ziens lieve mensen!
en…

Welkom bij BE INEFFABLE, life blog van Sheila… 
signature Puck

Comments

comments

15 gedachten over “Geen vaarwel, wel tot ziens

  1. martha schreef:

    Wat jammer om te lezen Puck!! Het viel me wel al op dat je weinig blogs deed posten enzo maar dat geeft toch helemaal niks? Het is toch gek hoor ik ken deze blog niet anders als dat die van jullie samen is! Sheila, jij blijft ja zeker toch wel doorgaan he? Hopelijk laat je toch af en toe weten hoe het met je gaat want ik blijf heel heel graag ervan op de hoogte!!

    • Puck schreef:

      Sheila blijft doorgaan. Maar juist daarom is het ook niet eerlijk ten opzichte van haar om het een duo blog te noemen. Zij trekt al een tijdje de kar, ik doe eigenlijk alleen maar dingen op de achtergrond.
      Ik blijf zeker af en toe langskomen en zal ook nog wel gastblogjes plaatsen. Maar het scheelt veel als de druk van het “moeten” er een beetje af is. Dan krijg ik er waarschijnlijk ook weer meer zin in om er echt tijd voor te maken. En remember, ik lees zeker overal nog mee, alleen ben ik (weer) een echte lurker geworden en reageer ik (bijna) nooit meer…

  2. Veronique schreef:

    Lieve Puck ik merkte al je afwezigheid maar dacht dat door privé situaties kwam.
    Succes met wat er komen gaat en pop je af en toe even binnen hier?

    • Puck schreef:

      Het is ook door de privé situatie, maar niet door nare dingen, gelukkig. Ik kom zeker nog regelmatig langs, en ga ook af en toe nog wat blogjes plaatsen. Eigenlijk zal er qua dat niet veel veranderen, alleen dat be ineffable dus niet meer een “officieel” duo blog is, maar gewoon van Sheila nu.

  3. Irene schreef:

    Jammer, maar ik gun het je zo. Ik ben blij dat je de stap voor een eigen bedrijf hebt gezet. Zo te lezen heeft het je veel goed gedaan! Kan alleen maar bewondering voor je hebben!

    • Puck schreef:

      Het is ontzettend gaaf wat ik nu allemaal meemaak. Hoeveel beter ik in mijn vel zit sinds ik met PINK ben begonnen en wat dit me allemaal brengt. Als je ooit twijfelt over eenzelfde keuze kan ik alleen maar zeggen, doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *