Mijn eerste motorrit

Ik vind de zomer van 2017 maar verwarrend. De ene week ben ik niet vooruit te branden met de hitte, het andere moment schuil ik onder de paraplu voor een flinke regenbui. Vanochtend heb ik zelfs even een vest aan gedaan, toen ik buiten speelde met de kinderen.

Maar gisteren was het weer wat consequenter. De vooruitzichten lieten in ieder geval zien dat het niet tot nauwelijks zou gaan regenen en af en toe zou er wat zon door komen. Het zag er naar uit dat het een uitstekende dag zou zijn om weer een activiteit van mijn bucket list af te strepen!

Bucket list dingetje

Om deze activiteit uit te kunnen voeren, moest oppas geregeld worden. Maar met  twee goedlachse kinderen is oppas zo geregeld. En gisteren, 2 augustus, was ik er dan klaar voor. Mijn eerste motorrit van 2017! Maar nog belangrijker, mijn eerste motorrit sinds de zwangerschap van mijn jongste.

Motorrijden vs mijn eerste zwangerschap

Bij mijn eerste zwangerschap reed ik best lang door. Ik was 5 maanden zwanger toen ik pas mijn laatste rit maakte. Ik had met mezelf afgesproken dat ik zou blijven rijden totdat ik niet meer in mijn motorjas zou passen. En dat bleek pas te gebeuren in mijn 5e maand van mijn zwangerschap. Dat ik dus bescheiden zwanger was, mag wel duidelijk zijn. Want zo’n motorjas zit best strak. Natuurlijk had niet iedereen begrip voor mijn keuze, maar je valt niet zo maar van een motor af. Of ik me niet realiseerde dat ik meer kwetsbaar ben op een motor? Ja, natuurlijk. Maar op een fiets of in de bus kan je ook een ongeluk krijgen. Je leven stopt niet als je zwanger bent. Daarnaast rijd ik een chopper. Ik ben meer van het toeren door bossen en verlaten wegen, dan de hele tijd snelheid op de snelweg. Ik rijd goed en verantwoord en ik vind dat ik zelf kan inschatten wat ik wel of niet aan kan.

Motorrijden vs mijn tweede zwangerschap

Deze keer reed ik helemaal niet tijdens de zwangerschap. Mijn dochter is inmiddels 3 maanden oud.  Waarom dit anders is? Simpel eigenlijk, mijn buik groeide veel sneller. Daarnaast waren we de eerste maand van mijn zwangerschap aan het backpacken in Thailand. Terug in Nederland was het weer niet meer zo fantastisch om nog te rijden. En daarnaast ging het ook nog snel met mijn buik. Het zwangerschapsbuikje kwam veel eerder tevoorschijn (wat ergens ook leuk was, want bij de eerste vroeg ik me heel vaak af of alles wel goed groeide daar binnen). En zo had ik ongepland, mijn laatste motorrit gemaakt in augustus 2016. En dat was ook nog een ritje naar het werk toe, niets speciaals.

Waarom niet eerder?

Toch heeft het nog even geduurd voordat ik weer ging rijden En ook dat had redenen. Om te beginnen mocht het verzekeringstechnisch niet, om binnen 6 weken na een keizersnede te rijden. Je bent in ieder geval niet verzekerd voor auto rijden en voor het gemak ging ik er vanuit dat dat ook gold voor motorrijden. Maar sowieso was het verstandig om daar zelfs langer voor uit te trekken. Motorrijden doe je namelijk met je lichaam en je stuurt vanuit je heupen. Dat trekt dus aan je wond en daarom dat ik niet te snel op de motor wilde stappen. Daarnaast paste ik nog niet in mijn motorjas.

De eerste rit van 2017

Maar gisteren was het moment dus daar, de eerste rit van 2017. Twee weken geleden ben ik weer naar een gezond eetpatroon gegaan en ik paste in mijn jas! Ik was er klaar voor, mijn Intruder ook. Een beetje zenuwachtig, dat wel. Deze keer had ik natuurlijk al 7 maanden niet gereden. Desalniettemin keek ik er zo naar uit om samen met mijn man een rit te kunnen maken.

Alsof het niets is

Na 5 minuten rijden en één rotonde voelde het weer als vanouds! Ik voelde me weer één met mijn motorfiets alsof ik gisteren nog had gereden. De rit was heerlijk! In Gelderland kan je ontzettend mooie routes maken en we hebben dan ook een heerlijke 100 kilometer gereden. Wat voelde ik me weer vrij! Wat  was dit heerlijk! Wat hebben we genoten! Ik voelde me fantastisch. En stiekem ook bad ass. Want ik heb toch maar wel even een ijzeren paard van 750 cc met een gewicht van zo’n 200 kilo die ik in bedwang houd. Ik doe het toch maar even.

En jij?

Heb jij recent nog iets gedaan waar je heel erg naar uit keek?

 

 

Comments

comments

16 gedachten over “Mijn eerste motorrit

  1. Gera schreef:

    Stoere chick! Wat fijn dat je weer gereden hebt!persoonlijk ben ik meer van 4 wielen onder m’n knot, maar ieder zijn ding natuurlijk. Tijdens de zwangerschap van de middelste heb ik nog 1 offroad wedstrijd (baja Duitsland) genavigeerd. Daar had ook niet iedereen begrip voor, maar ik vond de kans te mooi om te laten liggen. De jongste is inmiddels 13 maanden en ik heb nog steeds niet genavigeerd…Misschien in het nieuwe seizoen weer!

    • Sheila schreef:

      Dat lijkt me ook leuk, zeg. Vooral als je in mooi gebied rijdt. Ik kan me wel voorstellen dat je dan behoorlijk door elkaar wordt geschud. Of viel het mee? En dan nog zit er een verschil tussen als je 8 weken zwanger bent of 30 natuurlijk. Hoezo heb je het niet meer gedaan, sinds die laatste keer?

      • Gera schreef:

        Ja, je wordt aardig door elkaar geschud ja haha! Ik was net een week of 8 zwanger en paste de overall al niet meer…Waarom ik het niet meer gedaan heb? Omdat ik borstvoeding geef en niet kolf. Omdat de kids niet zonder ons slapen. Omdat onze ouders het oppassen op twee kleintjes stiekem ook niet zien zitten. En omdat ik nog niet in mijn overall pas haha! Nu is gewoon het moment even niet. Misschien later weer en anders heb ik iets moois om op terug te kijken.

  2. martha schreef:

    whoooeeee zo cool!!!!!!! Motorrijden lijkt me echt super vet om te doen maar ik ga het nooit doen want ik wil niet meer motorles volgen omdat ik auto rijles al een hel vond omdat dat adhd hoofd van mij gewoon meer gemaakt is om andere dingen mee te doen dus ik ga wel bij iemand achterop anders dat is dan weer bijna hetzelfde. maar echt heel erg vet en ook echt hele leuke foto’s!
    Ik heb vanmorgen een pakje chocomelk gedronken. Daar keek ik ook echt heel erg naar uit en het beviel me goed. En ik heb gewoon 4 (!!) dagen overleefd in de Ardennen he! met een tokkelbaan van 120 meter omlaag en rotsklimmen enzo en mountainbiken en kajakken in een heus bijna canadees achtig stuwmeer dus ik doe soms ook spannende dingen. Rawrrrrrr

    • Sheila schreef:

      Hahaha… ik lig weer in een deuk om je heerlijke reactie. En voor het welzijn van alle medeweggebruikers lijkt het me een heel goed plan dat jij niet zelf op de motor stapt. En jij bikkel… 4 dagen Ardennen. Het is natuurlijk niet voor iedereen weg gelegd 🙂

  3. roelina schreef:

    Mega stoer, Sheila! Ik ben best wel jaloers op je. Hoewel ik het me erg gaaf lijkt om het te kunnen (ik heb best wat mensen in mijn ongeving die rijden), zal ik hoogstwaarschijnlijk nooit leren motorrijden. Mijn prioriteiten liggen anders, Vrouwen op een motor, dat vind ik trouwens echt wel wat hebben.

    • Sheila schreef:

      Thanks!! Als je prio’s ergens anders liggen (wat uiteraard prima is), dan is de kans inderdaad klein dat je nooit zelf gaat lessen. Ik wilde vroeger als klein meisje van 8 jaar ofzo al motor rijden. Geen idee waarom. Had nou niet echt iemand in mijn omgeving die dat deed. Maar ik vond het altijd zo tof als ze voorbij reden, terwijl ik in de auto zat. En helemaal mee eens, vrouwen op een motor. Dat heeft toch wel wat 🙂

  4. Michelle schreef:

    Oh heerlijk! Ik heb ook even getwijfeld om mijn motorbewijs te halen toen mijn vriend dat ging doen, maar schijterd als ik ben heb ik het toch niet gedaan 😉 Wel heb ik vorige week maandag een treinritje gemaakt met mijn zoontje, dat stond nog op mijn ‘Bucket list’. Hij is gek op treinen en vond het geweldig!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *