Als samen kerst vieren niet vanzelfsprekend is

December is één van de gezelligste maanden van het jaar. Donkere avonden worden verlicht door kaarsjes of, nog beter, een open haard, waarbij je je laat omringen door familie of vrienden. Het uitbuiken naar aanleiding van een gourmet maaltijd gaat gepaard met wat bordspelletjes en een glaasje wijn (of thee, in mijn geval). Heb je geen spotify? Dan luister je natuurlijk naar Skyradio die traditie getrouw alle kerstliedjes die er maar zijn ten gehore brengt. Met een beetje geluk vult er ook nog sneeuw en anders zorgen de reclames van het seizoen wel voor de nodige sfeer. Nog even op zoek naar kerstcadeautjes en straks zit je gezellig om de boom, klaar om elkaar te verrassen met de mooiste en liefste cadeautjes.

Ik geniet echt van deze maand. En ik niet alleen, want volgens mij is dit ongeveer hoe de gemiddelde Nederlander de december maand door komt.

Geven

Ik ben al weken bezig met het regelen van mooie cadeaus voor mijn mannen. Een uitdaging, omdat ik natuurlijk voor 2 mannen op pad ‘moet’. Daarnaast is het ook even zoeken voor zoon- en dochterlief. Maar ik geniet er van als ik weer wat leuks heb gevonden voor de kerst om ze straks te geven. Er liggen al diverse cadeaus onder de kerstboom. Mijn zoontje is verrassend genoeg, nog geduldig ook. ‘Cadeautjes kijken, maar niet aanraken’ (zijn woorden) is nu een dagelijks ritueel geworden en dat doe hij goed.

Kerst met je naasten

Ik kijk er echt naar uit om voor het eerst kerst met z’n vijven te vieren. Ik vind het heerlijk om ergens tussen alle gezellige kerst drukte met families, een intiem moment te hebben met mijn eigen gezin. Het wordt namelijk de eerste kerst van mijn dochtertje. Alhoewel we vorig jaar al op een hele bijzondere manier haar al betrokken hadden bij onze kerst, voelt het nu echt compleet. En zo zal iedereen kerst vieren met degene die voor hem/haar het belangrijkste is. Of dat nu met je ouders is of met een stel goede vriendinnen. Is het niet fijn om kerst door te brengen met degenen die je het liefste bij je hebt?

Gescheiden

Maar wat als je niet samen kunt zijn met je geliefden? Ik vind het al vervelend dat manlief op tweede kerstdag moet werken. Ik kan me niet voorstellen hoe zwaar het moet zijn om je gezin te moeten missen. Je partner, je kinderen, omdat je door omstandigheden van ze bent gescheiden. Niet wetende wanneer je weer herenigd kan worden. Áls dat al gaat gebeuren.

Eenzaam

Of wat als je de kerst alleen moet vieren. Omdat je al jaren geleden afscheid hebt moeten nemen van je geliefde, je vrienden en andere mensen die belangrijk voor je waren. Omdat je familie niet meer bij je op bezoek komt. Of omdat je niet gevraagd wordt voor kerst. En dat maakt je eenzaam. Zelfs als je niets met kerst zou hebben, word je deze maand dagelijks geconfronteerd dat december vooral gelijk staat aan gezelligheid.

Niet vanzelfsprekend

Hoe je het ook wendt of keert, ik gun niemand een eenzame kerst toe. Vooral als je het vooruitzicht hebt van kerstcadeautjes onder de kerstboom en daarbij ook omringd wordt door mensen die van je houden. Dan mag je er best eens bij stil staan dat niet iedereen het zo getroffen heeft. En dat die gezelligheid helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Vier jij juist wel het liefst de feestdagen in je eentje? Dan is het fijn dat je zelf die keuze mag maken. Maar als je er toe gedwongen wordt, is het toch een ander verhaal.

Echte post is altijd leuker

Daarom wil ik die mensen een hart onder de riem steken. Gewoon, omdat ik het goed heb. Gewoon, om anderen te laten weten dat er mensen zijn die aan ze denken. Gewoon, omdat het me een kleine moeite kost om een donatie over te maken. Maar gewoon, omdat het me nog een kleinere moeite kost om een kerstkaart te schrijven en er een postzegel op te plakken. Gewoon, omdat ik niet hun situatie kan veranderen, maar wel een daad kan doen. Gewoon, omdat toen ik me eenzaam en verdrietig voelde, ik ook heel post ontving van jullie (en mijn Instagram volgers) en dat me er echt door heen heeft geholpen! Want echte post is altijd leuker!

Een postzegel over?

En daarom stuur ik kaarten naar het Nationale Ouderenfonds en Vluchtelingenwerk Nederland.

Heb jij ook een postzegel over en wil je een goed doel steunen? Eenzame ouderen kunnen jouw post goed gebruiken. Meer informatie over de actie vind je hier (stuur voor 18 december een kaart, zodat ze op tijd bezorgd worden). Ook vluchtelingen, die met smart wachten op een hereniging met hun gezin, kan je laten weten dat er aan ze wordt gedacht. Je kan zelfs hier een gratis kaart ontvangen. Vind je een kaart schrijven te veel moeite? Financieel steunen mag natuurlijk altijd ook.

En jij?
Verstuur jij nog kerstkaarten?

Comments

comments

31 gedachten over “Als samen kerst vieren niet vanzelfsprekend is

  1. Fabiënne, Enjoyyourownbeauty schreef:

    Kerst vieren met je naasten is inderdaad niet altijd vanzelfsprekend, mooi geschreven!

    Ik stuur alleen kerstkaarten naar vrienden en vriendinnen:)

    Ps. ik zie een heel klein foutje. Bij het kopje Eenzaam: Omdat je al jaren gelezen, geleden? Overkomt mij ook wel eens hoor! 🙂

    Liefs
    x

  2. Mariska schreef:

    Heel mooi geschreven inderdaad. Het is niet altijd vanzelfsprekend en het is goed om daar eens bij stil te staan. Ik verstuur elk jaar kaarten, maar kijk wel een beetje tegenwoordig naar wie. Vorig jaar heb ik er 97 verstuurd en 47 terug gekregen. Dat is wel een heel groot verschil, maar velen sturen geen echte kaarten meer en dat vind ik heel jammer. Zelf ben ik gek op post en ik heb vele malen liever een echte kaart dan een appje of een berichtje op Facebook. Maar daar kun je helaas niks aan doen.
    Voor de ouderen heb ik al een paar kaartjes verstuurd, voor de vluchtelingen ga ik dat ook nog doen.

    • Sheila schreef:

      Thanks en wat heb je er veel gestuurd vorig jaar! Dit jaar kreeg ik vrijwel niets (wel van jou, natuurlijk). Dus je kan echt merken dat men ze minde verstuurt. Ik moet ook zeggen dat ik ze zelf ook niet eens heb verstuurd. Maar naar een goed doel wilde ik dus juist wel. Kleine moeite, heel groot gebaar.

  3. Daenelia schreef:

    Hoewel ik het echt leuk vind dat we deze kerst zitten te stressen voor het avondmaal wat we op 2de kerstdag mogen koken voor de familie, vind ik het toch altijd raar dat mensen die alleen zijn met kerst ineens zielig worden gevonden. Alsof je daar de rest van het jaar dan geen last van hebt. Nee, met kerst is het natuurlijk veel erger. Nou, dat vind ik dus niet.
    En daar komt bij dat ik het zelf, persoonlijk, eigenlijk niet erg zou vinden om met kerst eens met rust gelaten te worden. Nou is de kans klein dat ik alleen ‘achterblijf’ (want ik ben nou eenmaal ouder dan mijn gozer), maar dan nog zie ik het probleem niet van alleen zijn. Maar dat is dus zeker heel persoonlijk.
    Er is een initiatief in onze buurt waarbij je bestelde pakketjes kunt laten afleveren bij een seniorenhuis of hoe dat ook genoemd wordt tegenwoordig. Dan kun je tussen 9 en 5 je pakketje daar ophalen, mits je even een kopje koffie gaat drinken met een zogenaamde ‘eenzame oudere’. Die niet zielig zijn, maar natuurlijk wel leuke gesprekspartners.
    Een kaartje is ook leuk, natuurlijk, maar ik zou moeite hebben met een passende tekst te vinden voor iemand die ik niet ken en wiens omstandigheden ik niet ken. Da’s niks voor mij.
    Maar! Je moet natuurlijk ook doen wat bij je past! Ik weet zeker dat jouw kaartjes een glimlach tevoorschijn toveren (en die van mij alleen een soort van awkard irritatie… :P)
    Onze kaarten worden dan ook alleen ondertekend en verder niks. Maar er worden wel kaartjes verstuurd deze kerst. Volgende kerst misschien ipv kaartjes een donatie aan een goed doel. Want eigenlijk vind ik het ook weer papier-verspilling… (Ik ben echt lastig).

    • Sheila schreef:

      Ik kan je reactie niet helemaal plaatsen :).

      Ik weet niet of mensen andere mensen die alleen zijn met de kerst zielig vinden. Ik kan niet voor ze spreken. Maar ik kan me niet voorstellen dat het een kwestie is van zielig vinden. Ik vind mensen niet zielig, in ieder geval. Ik vind het vervelend dat mensen tegen hun zin in een eenzame kerst ervaren. Dat is toch heel wat anders. En van de mensen die ik ken en wel een gemis hebben, hoor ik juist dat het rond deze maand net als een tikkeltje extra zwaar wordt ervaren. Zo ervaar ik het zelf ook. Dus ik herken dat gevoel er wel degelijk in.

      Als je het zelf niet erg vindt om alleen te zijn, dan hoef je je al helemaal niet aangesproken te voelen, natuurlijk. Maar ook dat stukje was al gedekt in mijn blog. Dan is het ook geen gemis. De stichting zet zich in voor eenzame ouderen en zal wat dat betreft vast goed weten welke oudere heer of dame daar onder valt. Verder ben ik wel van overtuigd dat als je door een oorlog gedwongen gescheiden bent van je familie, je je wel eenzaam voelt tijdens de feestdagen. Het hele jaar door, maar… zoals ik al schreef, het verschil zit hem er in dat je er extra mee wordt geconfronteerd tijdens de feestdagen.

      Maar zielig vind ik ze niet. Maar van een kaartje wordt iedereen wel vrolijk. Maar vast al helemaal als die onverwachts komt van een onbekende.

      Een donatie aan een goed i.p.v. kerstkaarten lijkt me sowieso een goed idee. Dat hoor ik steeds vaker. Ik heb daarom ook een donatie gedaan aan de stichting voor Vluchtelingenwerk. Postzegels had ik toch nog van vorig jaar 🙂

      • Daenelia schreef:

        Nou, het is meer dat ik niet weet of een kerstgroet van een onbekende nou echt ‘helpt’. Hoe doe je dat bij een kerstkaart die naar iemand gaat die je verder niet kent, en die alleen kerst vieren blijkbaar heel erg vind? Gewoon ‘vrolijke kerstdagen’ lijkt me dan niet gepast, en ‘ik denk aan u met kerst’… lijkt me een beetje onwaar. Want je weet helemaal niet waar die kaart terecht komt.
        Maar goed, ik ben misschien niet de beste persoon voor zo’n actie 🙂 En als er geen behoefte aan was, dan was die actie ook allang opgedoekt.

        • Sheila schreef:

          Haha… het lijkt me inderdaad verstandig dat jij geen kaarten stuurt naar onbekenden ?.

          Ik schrijf gewoon iets wat uit min hart komt. Je hoeft iemand niet te kennen om een berichtje te sturen. “Ik hoop dat deze kaart bij u op een goede plek terecht komt en een glimlach tovert op uw gezicht”, is bijvoorbeeld erg gepast.

  4. Johanne schreef:

    Wat mooi dat je kaartjes stuurt naar eenzame ouderen!! Ik ben altijd een hele slechte kaartjesverstuurder geweest en ik vrees dat daar nooit verandering in komt. Vaak kom ik er pas achter dat ik een kaartje ‘moet’ sturen als het eigenlijk al te laat is…

  5. Irene schreef:

    Wat goed van jou Sheila! Ik heb geen speciaal doel waar ik mijn kerstkaarten naartoe stuur. Ik stuur er sowieso steeds minder, veel mensen sturen tegenwoordig geen kerstkaart meer.

  6. Evelyne schreef:

    Tot enkele jaren geleden vierden we Kerst & Nieuwjaar op 1 dag bij oma en opa en mijn ouders en de broer van mijn papa (met zijn vriendin), maar dat is nu voorbij. Op kerstavond zijn wij altijd thuis voor de buis te vinden. Op Oudjaar ga ik met vrienden gourmetten. Maar kado’s komen met Kerst nooit aan te pas hier. Vind ik ergens wel jammer, ik mis die gezelligheid die anderen wel ervaren. Ik wil nu niemand tegen de schenen schoppen, want ik weet dat anderen het nog moeilijker hebben. In onze vriendenkring is nl recent iemand overleden, dus dat gezin moet nu kerst vieren (of helemaal niet) zonder hun geliefde moeder/vrouw.

    • Sheila schreef:

      Ja, ik snap wel wat je zegt. Cadeaus zijn meer dan gewoon cadeaus. Het is inderdaad een gezellig moment van samenzijn. Samen even stil staan bij wat een ander krijgt. En dat kan ook met een cadeautje van een paar euro. Misschien is dat eens een idee? Met Sinterklaas kochten we voorheen cadeautjes met vrienden. En dat mocht niet meer kosten dan €3. En als je je best doet, kan je daar dus geweldige dingen voor kopen/ En het past nog wel in ieders budget. Misschien een idee voor volgend jaar?

      Het lijkt me extra zwaar om in deze periode iemand te verliezen 🙁

  7. Roelina schreef:

    Wat een mooi gebaar en een prachtige blog. Ik stuur geen post meer, maar doneer vanaf afgelopen jaar nu ook steeds een doel. Ik geef mijn geld aan de stichting die onderzoek naar de aandoening van onze dochter mogelijk maakt.

  8. Michelle schreef:

    Prachtig initiatief. Ik ben ontzettend slecht met kaartjes, naar familie en vrienden, laat staan vreemden. Maar eigenlijk is het zo’n simpele handeling. In elk geval iets om over na te denken en het vooral eens te doen, al ben ik daar nu wel een beetje laat mee vrees ik.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *