Tag: 10 x ontzwangeren

(c) Marleen Sahetapy

Wist je dat je niet meteen de oude bent nadat je bent bevallen? Vroeger dacht ik dat, wist ik veel. Baby eruit, jij weer terug naar je oude jij. Wat naïef! Je lichaam zit nog vol met hormonen en die zijn nog lang niet weg als je jouw kindje op de wereld hebt gezet. Je lichaam (en geest) hebben wederom (ongeveer) 9 maanden nodig om alles een plek te geven, zich aan te passen en terug te komen op een meer herkenbare jij als voor de bevalling. Ontzwangeren dus en dat ervaart iedere moeder anders.

Omdat ik nu dus in mijn periode van ontzwangeren zit, heb ik de tag ‘Ontzwangeren’ bedacht. Ik deel vandaag hoe ik het ontzwangeren ervaar en wat er allemaal door me heen gaat.

Lees verder

Genieten van je zwangerschapsverlof? Boy, was I wrong.

Zwangerschapsverlof. Ook al ben je niet zwanger/moeder, je hebt er vast wel van gehoord. Volgens alle magazines, vriendinnen, collega’s en zwangerschapsboekjes, is dat hét moment om nog even tot rust te komen. “Ga nog lekker lunchen met vriendinnen, ga shoppen, organiseer een verwen moment met een massage, ga Netflix af…” hoor je overal. Dat klinkt toch zo veelbelovend dat je daarom al zwanger zou worden, toch?

Boy, was I wrong!

Lees verder

Mijn volgende reisbestemming

Zodra er een baby onderweg is, zullen de meeste mensen niet direct ver vooruit denken aan het plannen van de volgender vakantie. Niet heel vreemd natuurlijk, want je bent dan voornamelijk bezig met het hier en nu. Hoe zal het kindje er uit komen te zien? Is het gezond? Wat voor karaktertje zal de kleine hebben? Wat voor invloed gaat een baby nou echt hebben op je leven? En vooral… hoe zal je zijn in je nieuwe rol als moeder/vader?

Maar goed, ik zou Sheila niet zijn als ik me dus niet mee bezig houd met reizen.

Lees verder

Een ongelukje…. en dan?

Reanimatie kan levens redden. Zoals het leven van mijn broer, bijvoorbeeld, waar ik vorig jaar over schreef. Ook al was ik zwanger, dit was voor mij reden genoeg om een reanimatie cursus te volgen. Ook de herhalingscursus volg ik netjes. Dat betekent dat ik nu (in theorie, want het is altijd afwachten hoe je in de praktijk reageert) onder andere weet wat ik moet doen om een volwassene te reanimeren. Ja, inderdaad… een volwassene.

Maar hoe zit het dan met kinderen? Want hoe verleen je eigenlijk eerste hulp aan kinderen? Ik besefte pas hoe kwetsbaar zo’n kleintje is, toen ik moeder werd. En een (ernstig) ongeluk zit in een klein hoekje. De kans is dus (statistisch gezien) groot, dat mijn kind dat ook eens ging overkomen. Dus hoe zou ik daarmee om gaan? Reden genoeg om me daar eens in te verdiepen.. Lees verder