Borstvoeding of niet, jouw keuze

 

Project ‘Breastfeeding Goddesses’ van fotografe Ivette Ivens

Het ziet er altijd zo makkelijk en sereen uit, dat borstvoeding geven. Regel een goede fotograaf, trek je mooiste jurk aan, zorg voor een ondergaande zon, laat je haren los en leg de kleine bloot aan de borst. Een foto om in te lijsten gegarandeerd. Pinterest staat er vol van. Dus zet jezelf op de kaart, maak het moment historisch, baar een kind en hopla… let it flow!

Ja, het ziet er allemaal erg makkelijk uit, dat borstvoeding geven. Miljoenen vrouwen gingen je voor. Dus, waarom zou het jou ook niet lukken, zou je denken? Maar als er iets is wat ik heb geleerd, is dat borstvoeding helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Daarbij, misschien haal jij juist wel meer voldoening uit het voeden van kunstvoeding via de fles.

Lees verder

Een ongelukje…. en dan?

Reanimatie kan levens redden. Zoals het leven van mijn broer, bijvoorbeeld, waar ik vorig jaar over schreef. Ook al was ik zwanger, dit was voor mij reden genoeg om een reanimatie cursus te volgen. Ook de herhalingscursus volg ik netjes. Dat betekent dat ik nu (in theorie, want het is altijd afwachten hoe je in de praktijk reageert) onder andere weet wat ik moet doen om een volwassene te reanimeren. Ja, inderdaad… een volwassene.

Maar hoe zit het dan met kinderen? Want hoe verleen je eigenlijk eerste hulp aan kinderen? Ik besefte pas hoe kwetsbaar zo’n kleintje is, toen ik moeder werd. En een (ernstig) ongeluk zit in een klein hoekje. De kans is dus (statistisch gezien) groot, dat mijn kind dat ook eens ging overkomen. Dus hoe zou ik daarmee om gaan? Reden genoeg om me daar eens in te verdiepen.. Lees verder

Hoe gaat het nu met mijn vader…

Als je hier al een tijdje vaste lezer bent dan herinner je je misschien nog wel dat mijn vader van normaal en gezond binnen 2 dagen in coma kwam te liggen. Als je dat gemist hebt, kan je deel 1 en deel 2 eerst even teruglezen om het hele verhaal te snappen.

Ondertussen zijn we bijna een jaar nadat deze hel voor mijn vader begon. Een jaar waarin veel veranderd is en het gewone leven weer is opgepakt, maar ook een jaar waarin de laatste stapjes klein zijn en mijn vader nog steeds de hele tijd wordt geconfronteerd met hoe ziek hij was.

Lees verder

Mijn ervaring met moxa-therapie

Toen ik 25 weken zwanger was, werd ik opgenomen in het ziekenhuis. Ik had een bloeding ontdekt en dat is natuurlijk het laatste wat je wil als je zwanger bent. Omdat het niet duidelijk was waar deze bloeding vandaan kwam, werd ik ter observatie opgenomen. Het bleek gelukkig niets te zijn. Maar doordat ik zo een extra echo kreeg, werd ontdekt dat mijn zoontje in een stuitligging lag (en bedankt verloskundige die met volle overtuiging zijn hoofdje voelde, wat dus nu zijn billetjes bleken te zijn).

Een paar werken later ging ik op controle bij de verloskundige, legde ik uit dat mijn zoon in een stuit lag. Niet dat ik direct geloofd werd, maar dat terzijde. Toen met een extra echo de stuitligging uiteindelijk bevestigd werd, kwam het ‘Wat Nu?’ gesprek, gevolgd door 2 opties.

En graag wil ik jullie meer uitleggen over een 3e optie, die vaak wordt vergeten.

Lees verder