Throwback Travel Tales 2009: Cambodia

Het vervolg op deel 1 van een reis, gemaakt in 2009 van 4 weken door Thailand, met een stukje Cambodja.

Koh Chang

Een bountyeiland. Een helderblauwe zee met aangenaam warm water, palmbomen, mooie witte en vooral rustige standen, stralende zon. You get the picture… Daar zaten we dus. Een paar daagjes om lekker in de zon te liggen, beetje luieren, zwemmen in die heerlijke zee en boekjes lezen. Even genieten, relaxen en het echte vakantiegevoel opzuigen.

Daarna gaat het al snel kriebelen en moeten we weer op pad. We verkennen het eiland op een motorbike. Voor de eerste keer hebben we een blik kunnen werpen op het echte Thaise leven, voor zover dat mogelijk is. Waar aan de oostkant van het eiland veelal resorts en hotels staan, wonen de mensen zelf aan de westkant, de schaduwkant van het eiland. Het is ook in het westen waar we onze ogen uitkijken. Geen (grote) uithangborden, geen mensenmassa’s, maar vooral natuur en hier en daar een huisje, straatje of misschien een klein dorpje. Zo puur, zo mooi!

We komen bij een winkeltje, waar op dat moment niemand is. De dochter speelt er een beetje op de grond als wij aan komen lopen. Ze rent al snel naar haar moeder toe, druk pratende, die ook een kijkje komt nemen. Blijkbaar ben ik nogal vreemd, met mijn blonde haar. Maar nog veel specialer blijken mijn ogen te zijn. Dit meisje, dat toch zeker een jaar of 4 zal zijn, heeft nog nooit blauwe ogen gezien. Ze vind ze prachtig, legt haar moeder uit (die gelukkig wel wat woordjes Engels spreekt). Wij zijn ervan onder de indruk, want voor ons gevoel zitten we nog vlakbij het toeristische gebeuren, waar ik echt niet de enige blondine met blauwe ogen ben. Zo groot kunnen de verschillen zijn. Zo weinig mensen gaan dus buiten de gebaande paden, zelfs hier op dit prachtige, kleine eiland.

TTT 2009 2

De vele tours van Chiang Mai

Vanuit Koh Chang reizen we via Bangkok, waar we nu tijd hebben voor dat dagje Grand Palace, door naar Chiang Mai. Gelegen in het noorden, op zo’n 200km van de grenzen met Myanmar (voormalig Birma) en Laos. Chiang Mai is een prachtige, oude stad met een ommuurde Old City. Geen hoogbouw en drukke wegen, maar juist veel kleine eenrichtingstraatjes. Een verademing om deze stad te zien nadat je in Bangkok bent geweest. We hebben de Lonely Planet opengeslagen en kwamen uit in een superleuk guesthouse, waar veel backpackers samenkomen, Julie Guesthouse. Mocht je ooit in de omgeving komen, dan is dit zeker een aanrader.

Dit wordt de uitvalsbasis voor diverse activiteiten in de omgeving. Zo brengen we een bezoek aan de locale dierentuin en vele tempels. Ook boeken we een tour naar de Hill Tribes, waaronder de Karen Longneck stam bekend van de vele ringen om hun nek. Hier leren we dat niet hun nek uitrekt, maar hun middenrif naar beneden wordt gedrukt èn dat ze niet sterven als de ringen worden verwijderd. Ook zien we hun kerk, die verrassend veel lijkt op een Europese kerk (in de jungle) en komen te weten dat deze mensen het katholieke geloof aanhangen. Van verschillende stammen zitten een paar mensen in speciale klederdracht bij een kraampje, zelfgemaakte spulletjes te verkopen.

We boeken een rit op een olifant, in een karretje bovenop zijn rug, begeleid door een mahout (trainer / verzorger). Als verrassing worden we daarna meegenomen naar een olifantenshow, waar de olifanten voetballen en schilderen.

TTT 2009 3

*Een paar jaar ouder en wijzer kijk ik met een ander gevoel terug op deze excursies. Op dat moment vond ik het zeker interessant en ook leuk om de dingen te zien en doen, maar in het vervolg zou ik veel voorzichtiger zijn met wat ik boek. De olifanten die wij gezien hebben zagen er gezond, goed verzorgd en gelukkig uit, er was geen dwang of tegenzin te merken. Later las ik dat deze olifanten vaak op zeer jonge leeftijd psychisch gebroken zijn, om zo te zorgen dat ze goed meewerken met de trainers. Door als toerist kaartjes te blijven kopen, blijven mensen deze dieren mishandelen om kunstjes te tonen.

Ook de plek van de Hill Tribes was nep, een tentoonstelling, puur opgezet voor de toeristen. Grof gezegd is het een dierentuin voor mensen, of een freakshow. Je ziet alleen hun kleding en uiterlijke kenmerken, maar komt niets te weten over hoe deze stammen leven of hun cultuur. Het geld dat je betaalt voor deze tours komt (meestal) niet bij deze mensen zelf terecht, waardoor zij  arm blijven en geen kans krijgen om dit “aapjes kijken” te ontgroeien. Als je zelf een excursie gaat boeken; stel kritische vragen, lees eventueel recensies of sla er een reisgids op na zodat je weet wat je boekt.*

SIEM REAP

We vertrekken eind van de middag uit Chiang Mai, Thailand en komen 27 uur later aan in Siem Reap (spreek uit: Sie-èm Riep), Cambodja. Eerst 12 uur in de nachtbus naar Bangkok, een uurtje wachten, dan 5uur naar de grens, zo’n 400km verderop. Daarna de laatse 200km, inclusief grensovergang, die zo’n 9uur aan reistijd kost. Eenmaal aangekomen gaan we niet meteen naar bed. We willen eerst nog even het centrum verkennen, en een drankje te doen met onze Slovaakse reisgenoten. Ook regelen we een tuktuk voor de volgende dag, want naar Siem Reap ga je maar voor 1 reden; Angkor.

De ‘heilige stad’ Angkor beslaat een gebied van 400 km² vol met schitterende tempels. Er zijn hier veel toeristen, maar dat is dan ook niet gek, het is zo belachelijk speciaal, zo apart en indrukwekkend! De bekendste tempel is waarschijnlijk Angkor Wat, die ook op de huidige Cambodjaanse vlag staat. Maar direct ernaast ligt Angkor Thom, een ommuurd stuk van 9 km² met daarin weer prachtige tempels. Het mooiste is dat ze ook echt allemaal anders zijn. Zo is er Ta Prohm, bekend van de film Tomb Raider, met Angelina Jolie, waar de natuur en tempel samen vervlochten zijn. Maar ook is hier Prasat Bayon, de tempel met de gezichten. We nemen een pas voor 3 dagen, om genoeg tijd te hebben om alles te kunnen zien.

Angkor tempels

Als Cambodja, en in het bijzonder Angkor, op je wensenlijstjes staat, ga dan zo snel mogelijk. Ik zag vóór deze reis foto’s van een jaar eerder, waar nu volledige “looproutes” zijn aangelegd, over de allermooiste stukken. Voor je het weet mag je nergens meer in, op of doorheen lopen. Wat gezien de mensenmassa’s die dagelijks Angkor bezoeken niet heel vreemd is.

signature Puck

Comments

comments

10 gedachten over “Throwback Travel Tales 2009: Cambodia

    • Puck schreef:

      Ik vond dat in dit geval ook echt nodig. Normaal wil ik niet al te belerend zijn, maar hier weten mensen het soms gewoon niet. Wij ook niet…
      Al help ik er maar 1 iemand mee, het scheelt toch.

    • Puck schreef:

      Dat is inderdaad spijtig ja. Het toerisme komt juist voor dat authentieke… Het blijft natuurlijk altijd een lastig punt, want hoe authentiek blijft een dorpje van een stam als het overspoelt wordt door toeristen?

  1. Marushi schreef:

    Super leuke foto’s! En ik ken heb, ik was toen ik 20 was ook naar Thailand geweest. Leuk met diertjes op de foto geweest, achteraf las ik op internet dat die dieren niet zo goed leven hebben. Ik had veel spijt ervan, maar gelukkig leer ik van mijn fouten.

    • Puck schreef:

      Dank je wel.
      Jammer dat ook jij het niet doorhad, maar gelukkig was ik niet de enige die erin trapt. Blijkbaar is er toch te weinig communicatie door dierenbescherming e.d. om dat grote bekendheid te geven. Alhoewel je altijd mensen zult blijven houden die het toch doen, ook al zijn ze op de hoogte. Gelukkig leren ook veel mensen van hun fouten en kunnen we zo samen vertellen wat er precies gebeurt.

  2. jeapiebel schreef:

    Cambodja, en in het bijzonder Angkor staat zeker op mijn lijst al ben ik wel in Cambodja geweest, omdat de provincie waar ik gewoond heb is gewoon naast Cambodja, had ik nooit de kans om verder te reizen, alleen maar bezig met studie en bijbaantje. Ik denk niet dat ik ga redden binnenkort daar te gaan bezoeken, als ik in Thailand ben wil ik ook niet meer vertrekken naar andere land, hahaha, wel goede tips trouwens.

    • Puck schreef:

      Als je daar al je familie en kennissen hebt zitten dan snap ik dat je niet zomaar weg wilt uit die streek. Maar ik zou het toch de eerst volgende keer aanraden, als je Angkor nog een beetje authentiek wilt zien. Met een 3 daagse trip kan je heel veel zien. En Angkor Wat en Angkor Thom kan je samen in 1 lange dag ook goed zien. Ik was er in 2011 weer en toen was het al een stuk verder afgesloten. Hele stukken op de Angkor Wat waar je niet zelf meer op mocht, alleen nog via paden en tussen hekken. Zo jammer, want het verpest voor een deel ook de foto’s, al die hekwerken…

  3. Raya schreef:

    Schoon hé, Thailand. Wij gingen een goeie maand geleden ook die richting uit. Vooraf heb ik dan heel erg veel info verzameld en zag ik ook filmpjes over hoe de olifanten en tijgers uit zo’n ‘kampen’ gebroken worden op jonge leeftijd, zoals jij zei. Echt vreselijk. Wij hebben er daarom ook voor gekozen om tijdens onze reis het elephant nature park te bezoeken. Dat is een park waarbij ze ‘afgedankte’ olifanten opkopen of krijgen van hun vorige eigenaars die ze gebruikten om op te rijden of in de houtkap. In dat park kan je dan de olifanten gaan voederen, wassen en zelfs mee gaan wandelen door de jungle. Deze dieren hangen niet aan kettingen en er worden geen ritjes op gedaan. Jammer genoeg kunnen deze dieren door hun verleden niet meer terug naar de jungle maar ik denk wel dat dit voor hen een goede opvang is. Voor de rest is Thailand echt adembenemend mooi en zijn ze daar zo vriendelijk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *