Throwback Travel Tales 2009: Thai Islands + Bali

Alweer het laatste deel van mijn allereerste kennismaking met Azië,   een reis gemaakt in 2009. Een kennismaking en afscheid van Thailand en Bali.
Lees eerst deel 1 en deel 2, als je ze nog niet gezien had.

Terwijl wij lekker cultureel aan het doen zijn in Cambodja ontstaan er rellen in Bangkok. Nu hadden we van onze reis richting Siem Reap toch al niet de beste herinneringen, dus gecombineerd met deze rellen vinden wij het een legitieme reden om, lekker luxe, het vliegtuig te pakken. Hopakee, over Bangkok heen, door naar Phuket.

De Costa’s van Phuket

Phuket is anders dan we ons voorgesteld hadden. Misschien zijn we een beetje verwend op Koh Chang, want hier is het druk, toeristisch en een beetje Spaanse Costa-achtig. Volgebouwd met resorts en dure hotels, cafeetjes aan de boulevard en zelf (aargh) jetski’s! Niet het beeld dat wij bij Thailand hadden, of willen hebben. We blijven toch even op Phuket, zo ver mogelijk van de drukte vandaan. Een beetje zonnen of in mijn geval; verbranden. Om de dagen daarna dus maar zoveel mogelijk uit de zon te blijven. Met een scootertje het eiland rond te crossen en zo wat sighseeing te doen.

Piece of advice: draag je helm! Ook al doet geen enkele Thai dat, als Europeaan wordt je ervoor aangehouden. En dan mag je een boete betalen, net als wij moesten. Als je dit toch overkomt, ga dan altijd afrekenen aan de balie op het politiebureau, zodat je een ontvangstbewijs krijgt. De kans is groot dat je dan een stuk minder betaalt als wanneer je het op straat cash aan de agent geeft. Corruptie is nooit ver weg in Thailand en als ze een leuk zakcentje over kunnen houden aan een domme Europeaan zullen ze het zeker doen. Wij hebben ruim 1,5 uur naar het politiebureau en terug gelopen, maar weten wel zeker dat het een eerlijke boete was. Daarna was het voor ons meteen mooi geweest, snel weg van het veel-te-drukke en ook-nog-eens-commerciële-Phuket!

Koh Samui

Op naar het tweede bekendste eiland van Thailand. Helaas ook niet het bountyeiland dat we verwachten, maar misschien waren onze verwachtingen wel erg hoog geworden. Het is absoluut beter dan Phuket, maar nog steeds zeer toeristisch. Het helpt waarschijnlijk niet dat we gekozen hebben voor het drukste strand van het eiland, Chaweng Beach. Koh Samui is opgedeeld in diverse stranden, met ieder hun eigen publiek. Chaweng is het drukste, maar tevens het mooiste strand van het eiland. Wit zand dat heel geleidelijk in zee loopt, palmbomen, kokosnoten, een turquoise zee. En het grote verschil met onze vorige bestemming is dat je hier geen Spaanse-costa-gevoel krijgt. Je bent hier wel degelijk in Thailand, eetkarretjes en verkopers overal, kunstschilders op iedere hoek, die elke meester van willekeurig welk museum kunnen namaken. Geen grote boulevards en, ook al zijn er wat discotheken, je kunt deze tourist traps veel makkelijker links laten liggen. Eigenlijk vinden we Koh Samui wel leuk zo.

We zitten in een gezellig guesthouse/bibliotheek en we vermaken ons prima. Hier hoeven we niets meer, we genieten vooral. We nemen flink de tijd om bij te lezen,  zwemmen af en toe wat in de zee, hangen veel rond en eten heerlijke gerechten. Natuurlijk huren we ook weer een scooter om rond te kijken op het eiland. Die dag zien we de Wat Phra Yai (Big Buddha), de Wat Plai Laem en het kleine vissersdorpje Bo Phut. In een van de vele galerijen vinden we uiteindelijk een prachtig schilderij dat we in laten pakken om mee naar huis te nemen. Het is een van de koppen van de Bayon tempel die we zagen in Cambodja. Een geweldig souvenir voor thuis aan de muur.

TTT 2009 Thai island

Afscheid

Na Koh Samui wordt het tijd om de spullen te pakken en ons klaar te gaan maken voor een terugreis. Eerst gaan we terug naar Bangkok, waar we gelukkig nog genoeg tijd hebben om extra souvenirs in te slaan en ons klaarmaken voor de vlucht. Afscheid nemen van Thailand, een fantastische reis, maar ook afscheid nemen van elkaar. Wel raar, dat eentje naar huis gaat en de ander nog niet. Dit is de eerste keer dat ik alleen zal reizen. 10 dagen alleen op Bali, om eens te ontdekken hoe dat is en of dat bevalt.

Nadat Erik goed is uitgezwaaid en ook werkelijk is verdwenen door de poortjes van de douane ga ik terug naar Khao San Road. Ze zeggen wel eens dat je op reis nooit alleen bent en dat blijkt ook wel. Binnen de kortste keren heb ik mensen om me heen, ik ontmoet de Indiase Kevi en hij leert mij nieuwe hoekjes van Khao San kennen. Terwijl ik met mijn nieuwe maat over straat loop zie ik verderop bekenden. Het Slovaakse stel dat we in Cambodja leerden kennen, blijkt ook in Thailand aangekomen te zijn. Met zijn vieren hebben we een geweldige avond. Na heel veel (bij)kletsen,  reisverhalen uitwisselen en net zoveel biertjes is het echter tijd. Tijd om gedag te zeggen tegen nieuwe vrienden en “oude bekenden”. Tijd om afscheid van Thailand. Bali roept!

Bali

De aankomst op Bali is verschrikkelijk. Een nacht doorhalen is in principe niet zo erg, maar een nacht met heel veel bier en omgekeerd evenredig weinig slaap èn een vlucht van 4uur is wel zwaar! Ik voel me ziek, zwak en misselijk. Voel me heel alleen, mis mijn nieuwe vrienden en heb helemaal geen zin in het happy-de-peppy gebeuren van Kuta. Een flink ontbijt en een goed bed, dat heb ik nodig.

TTT 2009 Bali

Als ik ben bijgekomen neem ik de tijd om Kuta te leren kennen. Ik ontmoet Chris, een Brit waarmee ik een paar dagen optrek. Neem wat surflessen, omdat iedereen in Kuta lijkt te surfen en het er vanaf het strand erg makkelijk uit ziet. Daarna vertrek ik naar Ubud, het dorpje op Bali waar ik al zoveel van gehoord heb. Ik spendeer een paar dagen met dezelfde vrienden van thuis, die ik ook in Bangkok heb gezien. Samen bekijken we de rijstterrassen en het Monkey Forest. Daarnaast doe ik het rustig aan en proberen in het ‘nu’ te leven, want dat hoort in Ubud. Ik probeer wat te leren in een kookcursus en doe ondertussen mijn best om te genieten van het alleen reizen. En al snel zit de tijd in Bali erop, maar dat is niet erg. Ik leer mezelf deze dagen kennen op een andere manier en kom erachter dat alleen reizen niet aan mij besteed is. Het is mooi geweest. Een prachtige reis, met een leuk en leerzaam einde. Azië was geweldig, I’ll be back!

signature Puck

Comments

comments

7 gedachten over “Throwback Travel Tales 2009: Thai Islands + Bali

    • Puck schreef:

      Reizen lijdt altijd tot meer zelfkennis, vind ik. Maar het hangt waarschijnlijk een beetje van je definitie van reizen af. In dit geval had ik er specifiek voor gekozen, en geleerd om dit zo nooit meer te doen.

  1. Jeanine schreef:

    Ik zie dat ik nog heel wat om bij te lezen heb. In Azië liggen toch wel een klein beetje mijn roots. Moet er ook echt eens naartoe. Misschien als de kinderen wat ouder zijn. Zou ze graag mee willen nemen.

    • Puck schreef:

      Ja, met de kinderen naar Azië lijkt mij ook geweldig. Alhoewel ik dan wel zal beginnen met het behapbare (en zeer kind-vriendelijke) Bali. Daarna Thailand en daarna pas echt de wijde wereld in. Zal waarschijnlijk zelf het meeste moeten wennen, want kinderen kennen niets anders als wat wij ze laten zien…
      Maar ze mogen van mij eerst leren lopen en (liefst) zindelijk zijn voordat we naar Azië gaan…

    • Puck schreef:

      Dank je.
      Het staat ook specifiek verrmeld in de Lonely Planet, maar daar hadden wij dus geen aandacht aan besteed. Maar het is dus echt waar.
      I’ve been there and paid the fine…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *