Tijger tempels bezoeken; ja of nee?

Al eerder vertelde ik hoe ik als beginnende reiziger, toen internet nog niet de normaalste zaak van de wereld was, niet overal van op de hoogte was. Maar sommige dingen leken me gewoon ‘to good to be true’

Ik blogde hoe olifanten mishandeld worden om geschikt te maken voor een ritje op de rug. Sommige toeristen steken echt hun hoofd in het zand als het om activiteiten met dieren gaat. Anderen weten de waarheid, maar vinden het belangrijker om voor eigen plezier te kiezen. Weer anderen zijn zich er oprecht niet van bewust wat voor leed er achter de schermen  afspeelt. Want als je uit een land als Nederland komt, waar dergelijke activiteiten niet gebeuren als het niet door de beugel kan, sta je er niet altijd bij stil dat andere landen andere maatstaven hanteren. En soms geloof je ook echt dat die mooie folder betrouwbaar is. Of als iedereen het doet, waarom jij niet? Maar als iets te mooi lijkt om waar te zijn, is dat vaak ook zo.

De tijger tempel

Zo’n 100 kilometer buiten Bangkok bestaat de mogelijkheid om een tempel te bezoek waarbij je met tijgers kan knuffelen en daarmee op de foto kan. Deze zogenaamde tijger tempel in Kanchanaburi wordt beheerd door monniken en is razend populair bij toeristen. Voor behoorlijk bedrag kan je op de foto’s met deze tijgers of zelfs met ze aan de wandel. Deze tijgers doen je niets en zouden puur door de gave van monniken gekalmeerd worden. Zó naïef was ik niet.

Een selfie met een tijger

Ik wilde dus niet deze tempel te bezoeken. Ik kon er niet met mijn volle verstand bij dat je een groep tijgers op een natuurlijke manier tam kon krijgen, zodat jij als vreemde met ze kon knuffelen. En zelfs de dieren in een zodanige positie zetten, dat je er ook nog een selfie van kan maken. Natuurlijk zijn er mensen zoals Sigrid en Roy, het bekende duo dat shows gaf met tijgers en leeuwen. Maar ook zij waren zich bewust van de gevaren en Roy raakte zwaar gewond bij een ongeluk waarbij één van zijn eigen tijgers hem in de schouder beet. Het leek mij logischer dat de tijgers gedrogeerd werden om ze zo tam te kunnen krijgen. En in het ergste geval, worden er ergere dingen gedaan met deze schitterende viervoeters. Dus elk aanbod om me er naar toe te brengen, weigerde ik pertinent. Een voordeel als je solo reist, je zit niet vast aan organisaties of reisprogramma’s.

De waarheid achter de tijger selfie

Simon Evans schreef voor The Conversation.com dat hij in 2008 de tempel bezocht als onderdeel voor een lopend traject door China en zuid oost Azië om inzichtelijk te krijgen wat er nou precies gebeurt op een ‘tijger boerderij’. Dit om dergelijke praktijken te stoppen. Simon zag met eigen ogen hoe tijgers vast gebonden werden aan kettingen in een open ruimte, zonder schaduw en direct toegang tot water. Dit gaf natuurlijk elke toerist de beste mogelijkheid tot het maken van een selfie. Welpen werden met de fles opgevoed door monniken, wat natuurlijk voor nog meer mooi foto materiaal zorgde. Andere tijgers, niet veilig genoeg voor het contact met publiek, werden uit het zicht gehouden in te krappe kooien.

Brute trainingen

Ook onderzoekers van  een NGO organisatie (Niet-Gouvermentele Organisatie zijn organisaties die geen overheden vertegenwoordigen. Denk hierbij ook aan Amnesty International en Artsen Zonder Grenzen) gaven aan dat de tijgers een verschrikkelijke ‘training’ zijn doorlopen. Deze training hield onder andere slaag, andere vormen van mishandeling en straf in. Daarnaast werden deze tijgers besprenkeld met urine van andere tijgers. Voor een territoriaal dier als een tijger is dat een brute straf. En naast deze brute ‘training’ worden de tijgers gedrogeerd, die aan het publiek werden bloot gesteld.

Na 15 jaar een inval

Nadat activisten zich jaren hebben hard gemaakt, vond vorig jaar eindelijk een inval plaats. Na een strijd van ongeveer 15 jaar. Bevestigd werd dat de dieren inderdaad gedrogeerd en misbruikt werden. Maar tevens werd ontdekt dat de zogenaamde tempel zich bezig hield met het illegaal fokken en handelen van tijgers. Daarnaast stuitte men op een slachthuis, waar nog enkele levende tijgers werden gevonden. Vermoed wordt dat hier levende tijgers werden geslacht om delen te verspreiden en verkopen aan o.a. restaurants. Er werden ook 60 dode tijgerwelpen gevonden, waarvan 20 op sterk water bewaard werden. In mei 2016 viel het doek voor deze befaamde tempel.

De tijger tempel in Thailand is verleden tijd

Nederlander Edwin Wiek is woonachtig in Thailand en is oprichter van de Wildlife Friends Foundation. Hij verzetten zich al jaren tegen de tempel en dat heeft hem diverse bedreigingen en arrestaties opgeleverd. Omdat de tempel zo’n 3 miljoen dollar aan winst per jaar binnen haalden, zijn de monniken uiteraard  niet welwillend om de sluiting in goede banen te leiden. Edwin geeft ook aan dat het een lang en uitgebreid proces is om de zo’n 150 tijgers veilig te vervoeren en te huisvesten. Maar het doel is bereikt, de tempel is dicht. Toeristen kunnen niet meer met ze op de foto. Maar belangrijker, tijgers worden daar niet meer mishandeld.

Ik deel de opluchting met vele mensen dat deze beruchte tijger tempel dan ook eindelijk gesloten is door de overheid, mede dankzij internationale druk.

Een Tijger tempel bezoeken is een no go

De tijger tempel in Thailand is niet de enige in de wereld, maar wel de best bekende. Wees er dus van bewust als je een soortgelijk park elders tegen komt. Een plek waar iedereen wilde dieren zomaar mag aanraken en optillen? Dat is niet ok! Dus wat mij betreft, en ik hoop zo dat jullie die mening delen, is het een big NO om dergelijke praktijken te bezoeken en te stimuleren door het betalen van entree.

Wees bewust van (toeristische) dieren activiteiten

Ik hoop van harte dat mensen zo bewuster worden gemaakt van dit soort kwesties, over dieren die voor toeristen/commercie worden uitgebuit. Ik begrijp dat het soms voelt dat je niets kan doen in je eentje. Maar door niet te gaan naar dergelijke activiteiten, geen geld te geven om op de foto te mogen met een dier (hoe gaaf die foto ook zou staan, thuis aan de muur) of het boycotten van een reisorganisatie die deze activiteiten wel heeft opgenomen in het programma, maak je een statement. Doe ook voorbereidend werk, zodra er dieren betrokken zijn. Naar een farm waar je schildpadden mag optillen? Struisvogels berijden? Een olifanten show? Zoek informatie op en verdiep je in dit onderwerp. En wees vooral niet gevoelig voor ‘als iedereen het doet, zal het wel prima zijn’. De tijden zijn (gelukkig) veranderd. Met alle toegang tot informatie die we hebben, vind ik dat niemand meer een excuus zou mogen hebben om zijn/haar kop in het zand te steken!

Was jij bekend met deze tijger tempel en zou je, vooraf aan deze informatie, de tempel bezocht hebben (als je er niet toevallig al bent geweest)?

Comments

comments

27 gedachten over “Tijger tempels bezoeken; ja of nee?

  1. Veronique schreef:

    Ik zit bijna te huilen tijdens het lezen. Wat verschrikkelijk!!
    Geen cent zou ik hier aan geven. Gelukkig is het afgelopen in Thailand met deze praktijken maar jammer dat het ergens anders nog gebeurd.
    Maar goed, het begin is er!!

    • Sheila schreef:

      Bedankt voor je mooie reactie! Het is ook verschrikkelijk. Mensen zijn echt goed gelovig die kant op gegaan. Want tja… monniken staan er toch ook om bekend dat ze vriendelijk zijn naar mens en dier. Ik geloof echt dat er mensen zijn die oprecht geloofden dat de tijgers zo tam zijn puur door de monniken. Maar toch… aan de andere kant. Je moet toch weten dat het te mooi is om waar te zijn. Ik wilde er in ieder geval nooit naar toe. Hoe graag ik ook een tijger van dicht bij wilde zien. Met name omdat ik al ongeveer 7 keer in Thailand ben geweest. Ik ben ook zo opgelucht dat de waarheid nu aan het licht is gekomen. Een boodschap voor vergelijkbare praktijken. En hopelijk ook voor reizigers.

  2. jeapiebel schreef:

    Hoe wordt omgegaan met dieren en zelf soms gewoon met mensen, kinderen voor toerist gericht is soms te erg voor woorden. Fijn dat de tijger toeristtrekker toch stopt. Al is niet alle dieren activiteit geen dierenmishandig denk ik. In Thailand zal je soms op straat de eigenaar zien van olifant lopen om foto’s te maken of suiker cane te verkopen voor geld. Dat niet leuk en voor olifant is heel erg. Maar deze mensen hebben soms geen keus, het is niet goed te praten. Ik bezoek een olifant farm waar je in noord kunt rijden met olifant lang het oerwoud en gesprek voeren bij de verzorging van de olifanten. Het lijkt mishandeling om op olifant te zitten, maar vroeger moest olifant bomen uit het bos halen. Tegenwoordig een paar toeristen op de rug lopen. Kwa werk lijkt stuk minder zwaar te worden. De verzorger heeft een diepe relatie en band met de olifant. Vaak traint en verzorgt hij de olifant ook van jongs af. Ik merk echt oprecht de liefde voor het dier en veel van hun geven toe dat ze meer van de olifant houden en goed zorgen dan eigen vrouw..haha. Zonder werk heeft olifant ook een zwaar leven en misschien moet hij op straat gaan leven en geld bedelen. Werk in het toeristen farm mits goed verzorgt zo slecht voor de olifant is het niet eens. Maar dat kan ik niet voor iedere olifant en alle dieren attractie zeggen natuurlijk. 🙂

    • Sheila schreef:

      Ik snap wat je zegt. Maar dat is nog steeds een heel groot verschil. Het verschil zit hem in de rug bijvoorbeeld. De olifant die hout haalt en individueel wordt gehouden? De berijder zit achter zijn oren. Daar kan een olifant iemand houden. En juist omdat de verzorger op een andere manier afhankelijk is van zo’n olifant, zit er in het algemeen veel liefde en zorg in. Net zoals je ook honden liefhebbers hebt, zeg maar. Absoluut, die mensen zijn er ook. Maar in deze kampen met olifanten, is de strekking echt anders. En zitten mensen niet achter de oren, maar op de rug. Snap je?

      En deze tijgers…. dat is al helemaal onnatuurlijk. Daarom om het bericht, laat je informeren. Zoek informatie op en lees je in als je een bepaalde dieren activiteit wil doen. Dat is vooral wat ik hoop waar mensen meer bewust van worden.

  3. martha schreef:

    Ah jeetje, bah wat zielig! Maar goed dat die tijgertempel gesloten is maar ik had ook eigenlijk niet verwacht dat monniken zo met dieren om zouden gaan, ik weet niet maar als ik aan monniken denk dan denk ik vooral aan heel vredelievende en mediterende mensen die 1 zijn met de natuur ofzo. Nee echt bah. Laat dieren maar gewoon dier zijn zoals ze horen te zijn, dan zijn ze op hun mooist.

    • Sheila schreef:

      Dat is ook hoe de monnik in principe is, hoor. Misschien ook daarom juist dat veel toeristen er echt in geloofden dat die tijgers op natuurlijke basis zo knuffelig zijn geworden. Dat is natuurlijk maar een gedachte.

  4. Lilian schreef:

    Oh bah, wat een naar verhaal. Ik ken inderdaad het verhaal van de olifanten en van apen en beren die gedrogeerd en bang gemaakt werden. Op zich ben ik niet heel principieel, maar in dit geval zou ik dat wel zijn. Ik heb me ook vreselijk druk gemaakt om het feit dat er wilde dieren werden gebruikt in circussen. Eigenlijk vind ik dierentuinen al zielig.

    • Sheila schreef:

      Dierentuinen vind ik best een moeilijk onderwerp. Ik snap je punt. Met name als er dieren uit de vrije natuur worden gehaald, is het de grootste straf. Maar tegelijkertijd zijn dierentuinen ook noodzakelijk om dieren te kunnen bestuderen én om ze tegen uitsterven te beschermen.Dat realiseer ik ook weer. En zo kunnen ook bezoekers dieren zien en juist op die manier beseffen dat je ze liever in een dierentuin ziet, dan dat je op een foto met ze gaat in een tempel. Dus door die bewustwording, voegt een dierentuin ook wat toe.

      Er is wel een verschil van dierentuin. Die in San Diego (ik schreef een blog over mijn favoriete dierentuinen) zijn ze heel erg bezig om dieren activiteiten te bieden om verveling tegen te gaan. En daar zijn veel educatieve programma’s. Ik heb daar genoten van spelende ijsberen bijvoorbeeld. Vaak zie je dieren rondjes lopen van de stress, maar daar kwam ik dat dus helemaal niet tegen. Dieren in te kleine hokjes vind ik dan ook verschrikkelijk. Dus er zijn ook dierentuinen die echt betrokken zijn bij de welzijn.

      Heb je de documentaire Black Fish wel eens gezien. Daar schrok ik ook erg van. Ik was al in Sea World geweest, maar daar ga ik nu ook niet meer naar toe.

      • Lilian schreef:

        Ja, je hebt ook gelijk. Als kind was een dierentuin heel nuttig. En m’n dochter (5) wil geen natuurdocumentaires kijken (want de eten elkaar op en maken ruzie), dus dan komt ze ook nog een beetje in aanraking met ‘wilde’ dieren. Maakt inderdaad veel verschil in welke dierentuin je komt. Maar tijgers en leeuwen vindt ik eigenlijk altijd zielig en ijsberen horen óf in een ijskast of niet in Europa.

  5. Jana schreef:

    Jaren geleden was ik in Kanchanaburi en heb er bewust voor gekozen om níet naar de tiger farm te gaan. Precies om deze reden; ik had gehoord dat tijgers gedrogeerd werden om zo op leuke vakantiekiekjes gezet te worden. Opvallend vond ik dat veel backpackers waar ik toen me sprak wel daarheen gingen (tot toen had ik namelijk nog het idee dat alle backpackers wat meer interesse hadden in achtergrondverhalen, wat helaas ook niet altijd het geval is).

    • Sheila schreef:

      Goed van je! En je hebt volgens mij echt 2 groepen backpackers. Die groep die zich echt verdiepen in de plaatselijke gewoontes en juist echte lokale dingen willen ervaren en die andere groep die voor het low budget reizen gaat omdat ze nog jong zijn en geen geld hebben. En de Full Moon Parties van Koh Phangan als hoogtepunt van hun reis beschouwen.

      Ik begrijp je verbazing. Ik was aan het reizen in Laos en ging het land in om de cultuur te ontdekken. Maar het merendeel van de jonge backpackers gingen alleen de grens over om naar Van Vieng te gaan omdat je daar met een tube (en alcohol in je hand) een rivier kan afgaan. Super populair blijkbaar en dat sprak mij dus absoluut niet aan. Deze backpackers gingen vervolgens in bikini/zwemkleding het dorp in om weer terug te gaan naar het startpunt. Dat is compleet respectloos naar de bevolking, want in je bikini op straat lopen is compleet ongepast. Ook al is er een rivier ernaast waar je in een tube stapt. Maar het gaat om de lol, de alcohol en het feit dat je dan ook nog Laos kan afstrepen op je lijst. Nee, dat is echt een hele andere groep backpackers en ik heb me er erg aan zitten verbazen. En ik gok dat een groot percentage van die bacpackers meteen de tijger tempel van Bangkok heeft meegenomen. Of heeft zitten schieten op de schietbaan bij de tunnels van Vietnam (dat schieten weigerde ik ook. Dat vind ik zo ongepast in een gebied waar tig mensen zijn afgeslacht).

      We gingen expres met een boog om dit plaatsje heen. I hear ya!

  6. Sarah schreef:

    Wat top dat je hier een artikel over schrijft. Ik heb het gevoel dat er nog zoveel mensen zijn die hier niet bij stilstaan. Net zoals bij olifantenritjes, zwemmen met dolfijnen, dierentuinen,… . Wanneer er dieren bij betrokken zijn dan gaat het bij de mens eigenlijk alleen nog maar om zoveel mogelijk geld verdienen. Dan wordt er niet meer gekeken naar de dieren in kwestie omdat ze zich toch niet kunnen verweren. Zo triest! En nog meer triest dat er zoveel toeristen zijn die daar met open ogen in trappen.

    Dat laatste stukje dat je hier schrijft vind ik ook helemaal de nagel op de kop slaan. Met alle informatie die we kunnen verzamelen tegenwoordig, kunnen/mogen we onze kop niet in het zand steken en doen alsof er niks aan de hand is. Ik kan er altijd zo boos om worden wanneer ik vrienden over zulke praktijken vertel, en zij dat dan niet willen geloven. Urgh! Ik ben dus helemaal blij dat je hier een heel artikel over hebt geschreven. Top 🙂

    • Sheila schreef:

      Dankjewel. Ik heb dat gevoel dus ook. Vooral als men al op locatie is. Maar aan de andere kant merk ik wel dat steeds meer mensen geschokt reageren , als ze wel horen hoe het er in het echt aan toe gaat. En dat mensen dan ook dingen gaan boycotten, dankzij een artikel of documentaire. Sea World heeft ook echt wel een daling van bezoekers gekregen sinds de documentaire Black Fish.

      Of denk aan de reacties die de Amerikaanse tandarts kreeg die Cecil de leeuw in 2015 dood schoot in Zimbabwe. Gewoon, omdat hij graag op een wild dier wilde jagen en een ‘trophy’ mee naar huis wilde nemen. En de foto’s trots op Facebook had gepost. Mensen waren onthutst en terecht. Emirates Airlines heeft daarop besloten om geen ‘hunters trophies’ meer te vervoeren en heeft daar een ban op gedaan. Dus men wordt wel bewuster. Gelukkig.

      Die mensen die gewoon om hun eigen plezier dieren doodschieten, vind ik verschrikkelijk. Maar ik word ook best boos op mensen die die informatie best kunnen opzoeken, maar denken… ach, who cares.

      Thanks voor je compliment en leuke reactie.

  7. Frederique schreef:

    Vaak speelt onwetendheid een grote rol en hoe meer mensen weten hoe dingen er écht aan toe gaan, hoe minder bezoekers er zullen zijn. Informatie is onwijs belangrijk met dit soort dingen. Supergoed dus ook dat je op de blog hier aandacht aan besteedt. Zou goed zijn als de grote reisgidsen dat ook zouden doen.

    • Sheila schreef:

      Dankjewel. En het is ook bizar dat er nog steeds reisgidsen zijn die dergelijke dingen gewoon opnemen in hun programma. Gelukkig verandert het publiek ook. In ieder geval, het Westerse publiek. En daarmee moeten de reisorganisatie zich ook aanpassen. Het is dan wellicht vanuit commercieel oogpunt, maar goed… als je zo ook iets bereikt, prima. Ik merk dat bij veel toeristische Chinese groepen bijvoorbeeld niet veel mensen wakker liggen van dieren mishandeling. Wellicht ook omdat veel in hun eigen land plaats vindt.

  8. Linda | travellersoftheworld schreef:

    Ik weet niet waarom, maar ineens is mijn reactie veranderd in een L :p ik drukte waarschijnlijk op het verkeerde knopje. Maar wat ontzettend goed dat je hierover schrijft! Zo verschrikkelijk dat dit gebeurt met zulke prachtige dieren, dat mensen dit kunnen doen vind ik onbegrijpelijk. Het ergste vind ik misschien nog wel dat er gewoon opnieuw zo’n soort tempel wordt geopend binnenkort, hopelijk komt er niemand meer, want dit mag gewoon niet nog eens gebeuren!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *