TTP: een overtocht in Thailand

De tweede foto uit mijn nieuwe reeks Throwback Travel Photos. In deze reeks neem ik jullie mee op mijn (gemaakte) reizen. Reizen die recent hebben plaats gevonden of jaren geleden. Ik neem jullie mee door middel van mijn favoriete foto’s en vertel natuurlijk meer over het moment zelf, maar ook over de omgeving. Gevolgd door reistips (dus mijn eerste TTP is aangevuld) waar je echt wat aan hebt. Benieuwd wat deze foto waarop ik een overtocht maak zo speciaal maakt? Lees snel verder.

Toen

Wat, waar en wanneer?
We hadden enkele dagen genoten van het schiereiland Railay. Hier verlaten het Thaise Railay West per longtail boot en vertrekken richting terug naar Ao Nang om vanuit daar verder te reizen. De heenreis zaten we tussen backpackers in gepropt midden in een fikse regenbui. Nu was het gelukkig droog, zodat we meer van de schoonheid om ons heen konden zien. Samen met een stel uit Italië en Singapore regelden we een boot en maakten we deze overtocht. Op de achtergrond zie je de schitterende rotsformaties van Krabi. We maakten deze reis in september 2016.

De reis?
We zijn een kleine maand aan het backpacken in Thailand. Deze mooie backpack reis maakte ik samen met manlief, ons zoontje van toen 1, terwijl ik zwanger was van de 2e.

Wat ging er aan vooraf?
Voor vertrek wist ik vrijwel zeker dat ik zwanger was, maar we konden de zwangerschapstest pas doen in Thailand. En ja, ik was zwanger! We vierden een klein feestje toen we de bevestiging kregen van mijn zwangerschap! Behalve met vriendlief, deelden we het nog met niemand van het thuisfront, omdat we het persoonlijk wilden vertellen. Gelukkig voelde ik me erg goed. Dat was fijn, want we zaten aan het begin van onze reis. Op Railay beach genoten we van het schitterende strand die we hebben mogen aanschouwen tijdens donkere regenwolken (wat een prachtig gezicht) en op een heldere dag. Railay is een prachtige plek (zelfs tijdens het regenseizoen) waar we genoten van een mooie kamer en waar we onze 2e zwangerschapstest deden. Hier namen we afscheid van deze fijne plek om verder het land in te backpacken.

Met wie?
Hier zie je mij, samen met mijn zoontje en in mijn buik dus onze dochter. 

Wat maakt deze foto speciaal?
Ik vind dit zelf een hele fijne foto. Ik heb mijn favoriete bloem, de frangepani, in mijn haar gestoken. Een traditie, want dit is wat ik altijd doe als ik in Azië reis. We zijn ontspannen en mijn zoontje heeft een mooie en vastberaden blik, zo van: deze boottrip doen we wel even. De wind gaat mooi door zijn haren en hij zit rustig tussen mijn benen in de boot. Wetende dat hij extra goed moet luisteren als we op een boot zitten. Deze overtocht was zo anders dan de heenreis, waarbij we doorweekt waren bij aankomst. Het mooie uitzicht was niet te zien door de grijze wolken en de hozende buien. Nu was de boottocht zoals die bedoeld was. Mooi en kalm. We verlaten hier wellicht het mooiste strand van Thailand en laten er fijne herinneringen achter. De achtergrond is prachtig en de foto is schitterend genomen. Mijn man heeft hier gewoon een heel mooi moment vast weten te leggen.

Daarna

Wat hebben we na dit moment verder nog gedaan?
Terug op ‘vasteland’, hebben we nog andere mooie plekken bezocht. We vlogen door naar het noorden, waar we olifanten hebben gevoerd en gewassen. Vanuit daar hebben we een lange busrit genomen naar een schitterende tempel complex. Ondanks de zwangerschap, kon ik gewoon mijn backpack dragen. En zoonlief heeft zich bewezen als geboren backpacker. 10 uur in de bus? 11 uur vliegen? Meneer ondergaat alles met een stralende glimlach. 

Reistips

Welk strand?
Railay is een schiereiland, maar door de kalkstenen rotsen alleen maar bereikbaar per boot. Het puntje van dit eiland bestaat uit twee gebieden; Railay West en Railay Oost. Het schitterende strand wat je altijd ziet als je alleen al ‘strand Thailand’ op google zoekt, is Railay West. Maar dit komt nog wel aan bod in een ander artikel met natuurlijk bijbehorend foto materiaal. Het strand van Oost is minder aantrekkelijk door mangrove. Het is lastiger (en minder comfortabel) om hier te zwemmen, ook door het verschil van eb en vloed. Aan de oost kant vind je de goedkopere hostels, restaurantjes en cafés. West is bereikbaar door een paadje door de jungle, langs het bekendste hotel van dit gebied (waar wij verbleven) Railay Bay Resort and Spa. Zoek je dus een mooi strand, dan moet je in West zijn.

Hoe kom je er?
West is direct bereikbaar met een longtail boot wat je kan regelen vanuit Ao Nang. West heeft geen ‘haven’ en de boot probeert zo dicht mogelijk op het strand te komen. Tijdens het regenseizoen word je dus verder van het strand afgezet, wat betekent dat je tot je middel in het water zit en op die manier het strand moet bereiken (met de backpacks boven je hoofd). Op die manier is dus ook zoonlief afgezet, in de kinderwagen, tillend boven het hoofd van de kapitein. Dit is dus een manier waar alleen backpackers voor kiezen, omdat het de goedkoopste optie is. Je kan namelijk ook aanmeren op oost. Hier is een drijvende kade aanwezig en dit voorkomt natte voeten. Dit is te regelen via het hotel zelf, waarop ze je ook komen ophalen, voor 800 baht (7 minuten lopen). Onze overtocht kostte maar 150 baht per persoon, waarbij we direct doorliepen naar de receptie (deze bevindt zich op west).

En jij?
Heb jij wel eens een overtocht gemaakt om ergens te kunnen komen, omdat het niet bereikbaar was op een andere manier?

Comments

comments

10 gedachten over “TTP: een overtocht in Thailand

  1. Kreanimo schreef:

    Wauw! Hele mooie foto en heel mooie bloem. Ik had geen idee dat er een Frangipane bloem bestond.
    Jullie zien er inderdaad héél ontspannen uit!

    Naar Macau zijn we ook gevaren, maar daar konden we ook naartoe rijden of vliegen, dus die telt niet echt.
    En Engeland hebben we ook al met boot gedaan, maar ook die is gewoon met de trein of het vliegtuig te doen.
    Ik moet echt nadenken.
    Maar ik geloof in Egypte dat we wel een eilandje hebben bezocht dat wel enkel per boot te bereiken was…. Ik ga het opzoeken! Je hebt me aan het denken! (Zoals wel vaker, maar deze keer op een andere manier!)

    • Sheila schreef:

      Jaaaaaaah! Het is echt mijn favoriete bloem ter wereld. Hij ruikt zo heerlijk. Aanwezig, maar op een bescheiden manier. En de geur is gewoon uniek. Ik steek altijd een bloem in mijn haar, want dan ruik je die geur dus ook de hele dag. En het mooie is ook, die bloemen vallen zo gewoon uit de boom. Je kan ze overal van de grond af rapen en dat doe ik dan ook meteen. Alsof het blaadjes zijn in de herfst. Ze liggen echt overal.

      überhaupt leuk dat ik je aan het denken zet. En dan deze keer inderdaad met een simpele vraag. Ik ben benieuwd naar dat eilandje!

  2. Daenelia schreef:

    Ik ben wel eens op de waddeneilanden geweest. Daar is ook geen andere mogelijkheid dan met de boot, maar het is een kleine oversteek, vergeleken met wat jij deed 🙂 Ik hou van korte boottochtjes met ferries. Zelfs in Amsterdam vind ik de pont leuk (en avontuurlijk, want er gaat wel eens iets mis! Niet als ik oversteek, trouwens, Dan gedraagt iedereen zich ineens.).
    Ik vind dit een leuke serie blogposts. Ik ben zelf niet zo’n globetrotter, maar vind het wel heel erg leuk om te lezen over iemand anders’ reisjes. En natuurlijk zijn jullie kids ook echte reizigers. Ze zijn in gezelschap van echte reizigers (hun ouders) en dat straalt al vertrouwen uit. Echt, je eigen houding tov je kinderen bepaalt zoveel hoe die kinderen reageren op nieuwe dingen.

    • Sheila schreef:

      Jaaah, ik houd ook van ferries. In Sydney nam ik ze heel vaak. Gewoon, omdat het kon. Dan stapte ik niet persé uit, maar maakte ik gewoon een rondje.

      Leuk om te horen dat je dit een leuke serie vindt. En dat je ook wel dingen uit mijn reizen (en de manier hoe we reizen) haalt. Ik ben er ook van overtuigd dat je met je eigen houding zoveel invloed hebt op het gedrag van je kinderen.

  3. Saskia schreef:

    Tof om te lezen en wat een mooie foto<3
    de enige overtocht die ik heb gemaakt is richting Terschelling met de veerboot. Kon er niet echt van genieten aangezien ik las had van zeeziek zijn…

  4. inge schreef:

    hai sheila, wat een prachtige foto en bijbehorend verhaal. had ook je logje van toen je ontdekte dat je zwanger was gelezen, wat een blijdschap spreekt daaruit <3
    hoewel ik amper reis en gereisd heb, het is echt niet zo mijn ding, heb ik wel ooit de trein van engeland naar NL moeten nemen, omdat de boot door de storm niet meer ging.. en ik vind óp het water al eng, maar onder het water.. echt tien keer enger nog! gelukkig duurde het niet zo lang, maar ik vond het vreselijk!

  5. Maaike schreef:

    Wat weer een prachtige foto met een bijzonder verhaal! Ik heb in Alaska verschillende keren een overzicht gemaakt. Veel plaatsen aan de kust zijn alleen via schip of watervliegtuig te bereiken. Was echt adembenemend. Walvissen, orcas en dolfijnen gezien. En zelfs Grizzly beren die langs het water liepen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *