Wat zie je er goed uit, afgevallen?

De afgelopen weken krijg ik steeds vaker dezelfde opmerking van mensen. “Goh, wat zie je er goed uit, ben je afgevallen?”

Een opmerking die ik best raar vind, want ik zie er laatste maand zeker niet op mijn best uit. Met een grauwe huid en weinig kleur in mijn gezicht, dankzij een hardnekkige buikgriep. Iemand die er goed uitziet die straalt dat uit, is mijn mening. Niet als je jukbeenderen toevallig wat beter aftekenen. En dan stoor ik me heel even aan de huidige maatstaven van dun, dunner, mooist.

Maar het is een dubbel gevoel, want ik ben ook trots.  Trots dat het antwoord is, “Ja, ik ben afgevallen.” En dat heb ik helemaal zelf gedaan.


In de zomer van 2015 zat ik slecht in mijn vel. Er kwam een moment dat ik weer nieuwe kleding moest gaan kopen. Moest, want na twee zwangerschappen in 3 jaar had ik eigenlijk niet veel meer dat nog een seizoen door zou kunnen. Ik dropte de kids bij oma om er zelf eens op uit te gaan. Richting centrum Eindhoven, op een rustige ochtend, dat zou goed moeten komen.

Paniek

Winkel in, winkel uit. Winkel in, snel weer eruit. Volgende winkel in, nog sneller winkel uit. Weer een winkel in, bijna in paniek de winkel uit. Na anderhalf uur van shoppen had ik geen euro uitgegeven, sterker nog, kleding passen is er niet eens van gekomen. Wel liep ik volledig in paniek door de stad. Ik besloot het op te geven en terug te gaan naar oma, naar het comfort van mijn kleine meisjes en mijn grote, lieve, warme mama. Onderweg stuurde ik alvast een app dat ik niet geslaagd was qua shoppen en dat ik in een behoorlijk slechte staat was. Was ze vast voorbereid. Adequaat als oma’s op zo’n moment zijn zorgde ze dat de gupjes op bed lagen zodat ze even tijd voor mij had en ik tot rust kon komen.

Ja, ik zat slecht in mijn vel, maar hoe slecht was mij tot dat moment nog niet echt duidelijk. Ik was na de bevalling snel weer alle kilo’s kwijt, maar die kwamen er de laatste maanden ook weer langzaam bij en daar voelde ik me totaal niet goed bij. Gelukkig was er diezelfde avond een meeting van een bekende afslankclub in het dorp, dus besloten werd om daar dan maar meteen naartoe te gaan. Met kleine stapjes eraan werken om weer wat beter in mijn vel te komen. Vrij lettelijk, in  mijn vel, in dit geval.

Weight Watchers

De eerste keer naar een bijeenkomst van de Weigth Watchers is best apart,  voor een nieuweling. Iedereen staat iedereen netjes in de rij voor de juf, net als vroeger. Hier laat je je apart wegen, zo heb je tijd voor een kort praatje en blijven de cijfers geheim voor de rest. Je ziet een hele rij van, voornamelijk dames, die elkaar allemaal lijken te kennen. Het lijkt een gezellig avondje keuvelen, er is veel verbondenheid dankzij dit gezamenlijk doel.

Ik sluit achteraan en probeer mezelf voor te bereiden op het ergste en terwijl ik daar sta voel ik me enorm schuldig. Hoe slecht ik op dat moment ook in mijn vel zit, ik zie in 1 blik al dat ik geen lange weg te gaan heb. Dat ik op tijd aan de bel heb getrokken. Maar hoe korter de rij voor mij wordt, hoe sterker angst en schuldgevoel elkaar afwisselen. De tranen branden achter mijn ogen en ik ben bang om in huilen uit te barsten zodra ik de cijfers op die (stomme enge) weegschaal ga zien. Ook al besef ik dat er dames rondom mij zijn die een vreugdedansje zouden doen met diezelfde cijfers.

Gelukkig bleek het in mijn hoofd erger dan op de weegschaal, waardoor tranen op dat moment achterwege blijven. Ja, ik heb wat kilo’s teveel, maar ik ben zelf verantwoordelijk voor dit resultaat. En het belangrijkste is, ik kan het zelf ook weer verbeteren. Het is de eerste stap van een lange weg naar een strakker en lekkerder velletje.

Zo begon ik in de zomer van 2015 met de Weight Watchers, en nu kan ik (met trots) zeggen dat ik ondertussen 10 kilo kwijt ben èn lifetime member ben geworden. Ik wil zeker 1x per maand blijven gaan om zo een stok achter de deur te houden en dit eetpatroon vol te blijven houden.

Recept

Sheila vroeg aan mij om af en toe een recept te delen op deze blog. Gewoon voor alle mensen die af en toe eens gezond willen eten. Vrouwen die een paar winter- of zwangerschapskilo’s kwijt willen raken raken. Gewoon voor de lekker, voor de afwisseling. En natuurlijk wil ik dat, want dit heeft mij geholpen en ik geloof sterk in ‘pay it forward’ en ‘spread the word’. En als iemand vragen heeft over hoe ik het gedaan heb, of het systeem van Weight Watchers dan help ik mensen graag.

Dus zo af en toe zullen jullie hier ineens een recept vinden, dat gezond is èn lekker. Een recept waar ik blij van word en dat mij geholpen heeft om soms die opmerking te krijgen; “Wat zie je er goed uit, afgevallen?”

signature Puck

Comments

comments

31 gedachten over “Wat zie je er goed uit, afgevallen?

  1. Nina schreef:

    Wat fijn dat Weight Watchers jou zo geholpen heeft! Ik kijk uit naar je recepten, die ik straks misschien wel goed kan gebruiken om op mijn gewicht van voor mijn zwangerschap te komen:-)

    • Puck schreef:

      Ik heb 1 recept met foto’s gemaakt, die wil ik deze week gaan plaatsen. Overigens zijn ze vaak ook gewoon lekker & gezond, dus je hoeft niet te wachten tot na de bevalling.
      Succes met de laatste weken.

  2. Noelle schreef:

    Ik hou niet van die vraag omdat het impliceert dat ik er eerder niet goed uit zag toen ik wat meer kilo’s had. Daarnaast gaat het me er niet om dat ik er in de ogen van anderen beter uit zie!

    In ieder geval echt goed dat je actief met WW bezig bent. Mij hielp het niet omdat calorieën, punten, etiketten ervoor gezorgd hebben dat ik geobsedeerd werd door eten en de hele dag aan eten dacht en zat af te tellen tot ik weer mocht eten. Nu pak ik het anders aan! Daarover blog ik ook binnenkort.

    • Puck schreef:

      Ja inderdaad, ik zag er eerder toch ook prima uit… (denk ik)
      Jammer dat de WW jou niet heeft kunnen helpen. Ik kan me voorstellen dat mensen er enigszins in door kunnen slaan. Tegenwoordig heb je ook een app op je telefoon, waardoor ik eignelijk nooit met punten bezig was, ik vulde gewoon alles in wat ik at en dan zag ik aan het eind hoe slecht of goed ik het gedaan had. Zo wist ik dat ik beter geen friet meer kon eten en mijn avondmaal voornamelijk uit groenten moest bestaan.
      Ik weet dus eigenlijk bar weinig van de punten die bepaalde voedingswaarden zijn, gewoon omdat ik zo lui was dat ik het invulde en daarna niet verder keek.

    • Puck schreef:

      Zo had ik het nog niet bekeken, maar inderdaad. Je zou maar iets ergs onder de leden hebben en ten gevolge daarvan gewicht verliezen, vreselijk is die opmerking dan.
      Gelukkig is dat hier niet het geval, maar inderdaad, ik zal er zelf ook eens op gaan letten of ik zoiets ooit zeg.

  3. Loes | Hyggelig Mama schreef:

    Tja, die stomme reacties altijd, waar bemoeien mensen zich mee! Ik herken me heel erg in jouw verhaal. Vorig jaar mei is kind 2 geboren en sindsdien is mijn figuur blijven hangen op ’20-weken-zwanger’ (ongeveer dan). Afgelopen zomer gingen er wel wat kilo’s af, maar die buik gaat maar niet weg. En na de vakantie (en de kerst etc) zitten de kilo’s er ook zo weer aan. Ik vind het zo lastig om ze er af te krijgen, wijde truien zijn hier het devies. Ik ben stiekem begonnen met zo’n 7-minut-work-out-app, want we gaan straks op wintersport en ik MOET dus fit worden. En een paar cm van die taille af, anders krijg ik m’n skibroek niet dicht. Grr. Ik hoor van veel mensen goede verhalen over Weight Watchers. Misschien moet ik er toch ook maar eens aan geloven. Ik vind het super knap dat je 10 kilo kwijt bent, en als je zelf lekker(der) in je vel zit, straal je dat ook uit!

    • Puck schreef:

      Wintersport zelf helpt natuurlijk ook wel om iets fitter te worden. Je bent sportief bezig, lekker buiten en in de kou. Maar wel fijn als die broek van te voren al past…
      Zonder dat ik nu als een reclamespotje wil klinken: weet je wat het beste was van deze methode? Ik heb geen seconde het gevoel gehad dat ik aan het lijnen was… Altijd al die diëten waarbij ik niets mocht! Hierbij at ik gewoon vanalles, alleen voornamelijk wat gezonder. En het gaat wat langzamer, met max 1 kilo per week (gemiddeld 0,5k), maar uiteindelijk is dat dan nog maar een paar maanden, dat is echt wel te overzien…

  4. Sabien schreef:

    Mooi verhaal! En inderdaad….klote die kilo’s, maar we weten dat we er zelf verantwoordelijk voor zijn geweest. Top dat je je nu weer fit voelt met wat bagage minder! (En al zou dat niet zo zijn: Good for you als je je prima voelt met 10kg meer!)

  5. Paul schreef:

    Ontzettend knap dat je in kleine stappen afvalt, dat is volgens mij de enige manier om blijvend effect te krijgen! Mooi dat je er nu complimenten over krijgt, dat is welverdiend.

    • Puck schreef:

      Kleine stappen is the key. Het gaat wat langzamer, maar als je netjes iedere week 0,5 tot 1 kilo afvalt is dat nog steeds maar een paar maanden… Best te overzien eigenlijk.

    • Puck schreef:

      Kleine stappen is the key. Het gaat wat langzamer, maar als je netjes iedere week 0,5 tot 1 kilo afvalt is dat nog steeds maar een paar maanden voor een totaal van 10 kilo… Best te overzien eigenlijk.
      Nu nog proberen zo te houden.

  6. Karlien schreef:

    Klopt! Alhoewel bij mij de vraag: ben je afgevallen, vaak negatief is omdat ik van mezelf al vrij slank ben. Dan gaan ze allemaal rare dingen denken… Vervelend he dat er zo snel geoordeeld wordt.

  7. Mieke schreef:

    Wat goed dat je die stap hebt gezet. Het is zo belangrijk dat je zelf goed in je vel zit. Wat het cijfer op de weegschaal is, doet er dan nog niet eens zo heel veel toe. Als je maar goed in je vel zit!
    Ik heb een beetje dezelfde worsteling op dit moment. Ik ben weer goed aan het sporten en probeer echt niet meer te snoepen. Maar ja, dat reptielenbrein en die suikerverslaving he… 😉
    Ik kijk uit naar je recepten, altijd leuk om wat nieuwe inspiratie op te doen en recepten uit te proberen.

    • Puck schreef:

      Blijft lastig he, vooral met kleine kinderen, die af en toe ook iets lekkers willen hebben. Dan pak je zelf gewoon ook even iets kleins.
      Eerste recept staat online!

  8. Billy schreef:

    het voordeel van Weight Watchers (maar ook van een gewone diëtist) is dat je je wel verplicht voelt om je te houden aan de regeltjes. Wat je met diëten op eigen initiatief minder in de hand hebt… 😉

    • Puck schreef:

      Ja, die sociale controle werkt geweldig. En als je daar zit en je hoort dat iedereen gemiddeld een halve kilo is afgevallen, terwijl je weet dat jij een beetje aangekomen was dan baal je echt. Ze vertellen niet wie welke score behaald, maar je hoort vaak een gemiddelde, waardoor die competitiedrang dan wel lekker de kop op gaat steken.
      Diëten op eigen initiatief houd je vaak ook niet lang genoeg vol om echt een verandering in je leven te bewerken.

  9. Antoinette schreef:

    Ik was tijdens m’n laatste zwangerschap 30 kilo aangekomen en woog 110 kilo schoon aan de haak toen ik naar het ziekenhuis moest om te bevallen. Na de bevalling zat ik op 106. Ik ben uiteindelijk door middel van een app die calorieën telt alle kilo’s kwijt geraakt. Je voert je leeftijd, geslacht, lichaamslengte, bewegingspatroon, huidig gewicht en hoeveel je per week wilt afvallen in en dan rekent de app voor je uit hoeveel calorieen je per dag mag eten. Omdat ik niet zo’n gezond eten type ben heb ik eigenlijk geen recepten om hier te delen. Alleen de tip voor mede zoetekauwen dat het kan. Afvallen met boterhammen met hagelslag! Doordat ik m’n chocola al op brood had, kon ik de snoepmachine beter weerstaan. Met dit soort trucs en qua drinken alleen water, thee en cola light te nemen lukte het om m’n dagmenu zo samen te stellen dat ik qua zoetigheid aan m’n trekken kwam en toch 1 kilo per week afviel. Ik zit nu al een jaar op m’n streefgewicht en hou de teller als hulpmiddel om op gewicht te blijven. Maar inmiddels weet ik wel zo’n beetje wat ik kan eten op een dag.

    • Puck schreef:

      Ik vind het heel knap dat je dat helemaal alleen hebt gedaan. In het verleden ben ik ook wel eens afgevallen, maar het volhouden lukte me vaak niet, omdat ik niet echt van levensstijl veranderd was. Nu hopelijk wel, en doordat ik gewoon nog naar de meetings mag gaan blijft het ook een goede stok om zo te blijven doorgaan.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.